“คุณคะ ซื้อดอกไม้มั้ยคะ?” ที่มุมถนนจงชาน หญิงสาวที่สูงประมาณ 150 เซน มีใบหน้าคาวาอี้อย่างมาก และพร้อมกับหน้าอกที่สวยได้รูป กำลังถือดอกไม้เดินเข้ามาใกล้ฉินเฉาและพูด“ตอนนี้ยังไม่ใช่วันวาเลนไทน์ ทำไมฉันต้องซื้อดอกไม้ด้วย?” ฉินเฉามองไปที่หญิงสาวคาวาอี้และถามอย่างแปลกใจสมแล้วจริงๆ ที่เมืองตงชวนนี้ถูกเรียกว่าเมืองหญิงงาม แม้แต่คนขายดอกไม้ยังงามขนาดนี้…เอิ่ม หน้าอกก็ใหญ่ด้วย“เพราะว่าฉันอยากมีชีวิต” ดวงตาของสาวงามเปล่งแสงบริสุทธิ์ออกมา ร่างของเธอสั่นน้อยๆ ท่ามกลางลมฤดูใบไม้ร่วง ขณะที่ถือดอกไม้อยู่ “คุณคะ ซื้อดอกไม้ตอนนี้และเอามันกลับไปให้แฟนสิคะ”“โทษที ฉันยังไม่มีแฟน” ฉินเฉาอยู่บนทางไปทำงาน อะไรคือสิ่งที่เขาชอบ ถ้าเขาต้องไปสถานที่นัดพบพร้อมกับดอกไม้ คอสเพลย์อัศวิน?ชอบมากกว่าอัศวินดอกไม้ฉะนั้นฉินเฉาจึงโกหกเธอ เขาหวังว่าซูจีที่อยู่ไกลถึงเขาซงซานจะไม่ได้ยิน“งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ” แม้ว่านี่จะดึกแล้วในฤดูใบไม้ร่วง สาวน้อยก็ยังสวมชุดแค่ตัวเดียว และรูปร่างของเธอก็สวยงาม แต่เพราะว่าเย็น แก้มของเธอก็แดงปลั่ง เธอกราชับเสื้อที่ไม่เข้ารูปของเธอ และพูดกับฉินเฉา“คุณสามารถซื้อมันเป็นของขวัญให้แฟนหนุ่มของคุณได้”“นี่ก็…” ฉินเฉาสะดุ้งไปกับคำพูดที่ทรงพลังของหญิงสาว สาวงามในเมืองตงชวนช่างทรงพลังจริงๆ“โทษที แฟนหนุ่มก็ไม่มี…”“คุณคะ ช่วยซื้อสักอันเถอะค่ะ…” หญิงสาวน˺าตาคลอ และน˺าเสียงของเธอเหมือนน่าสงสาร “ฉันหนาวมาก
