และอยากจะกลับบ้านเร็วๆ …”“งั้นก็กลับบ้านกับพี่ชาย…” ฉินเฉาตอบกลับ และหยิบแบงก์ 20ออกมาจากกระเป๋า และจากนั้นก็พูดอย่างมากน˺าใจว่า “งั้นก็ให้ฉันดอกหนึ่ง เงินทอนเธอก็เก็บไว้ และกลับบ้านเร็วหน่อย”“คุณคะ หนึ่งดอก 50 หยวน…” สาวน้อยยิ้มหวาน และหน้าด้านๆของฉินเฉาทันใดนั้นก็แดงก˹า‘หือ ทำไมดอกไม้ดอกเดียวแพงจัง มันราคา 50 หยวนจริงๆ! เวรเอ๊ย นี่ยังไม่แม้แต่จะวันวาเลนไทน์ เมื่อวันวาเลนไทน์มาถึง ผู้ชายจะเลือดออกจริงๆ และผู้หญิงจะเสียเวอร์จิ้นของพวกเธอ!’แต่ชายทางเหนืออย่างเขานั้นรักหน้าตา ฉินเฉารีบหยิบแบงก์ 100ออกมา และยื่นให้หญิงสาว“นี่สำหรับหนึ่งดอก…เอิ่ม อย่าลืมเงินทอนด้วย”“คุณคะ…ฉันไม่มีเงินทอน…” หญิงสาวบุ้ยปาก และมองอย่างขมขื่นไปที่ฉินเฉา ดวงตาของเธอราวกับแอ่งน˺าลึกจากแม่น˺าฤดูใบไม้ผลิ ที่ทำให้ผู้คนจมน˺าตายได้“งั้น เอามาให้ฉันสอง…” ฉินเฉาพูดในใจ ถึงยังไงเงินเดือนฉันก็หลายพัน และยอมแพ้กับเงินพร้อมกับรับเอาดอกไม้จากมือหญิงสาวเมื่อเห็นกุหลาบสองดอก จิตใจของฉินเฉาก็ล่องลอยกลับไป เขานึกไปถึงวาเลนไทน์เมื่อปีนั้น ฉินเฉาใช้เงินค่าอาหารของเขาครึ่งหนึ่ง เพื่อซื้อดอกกุหลาบ 99 ดอกเป็นของขวัญให้แฟนปีนั้น ดอกกุหลาบยังราคาถูกอยู่ ดอกละ 3 หยวน คนขายดอกไม้ตอนนั้นก็เป็นหญิงสาว และเธอยังใจดีจัดช่อให้เขาฟรีแม้ว่าเงินค่าอาหารที่เหลือของเขาจะซื้อได้แค่บะหมี่ถ้วย แต่เมื่อมองดูหยางฉานฉานท่าทางพอใจ ทำให้ฉินเฉารู้สึก
