น้า และยัดกุหลาบใส่มือเธอ “อย่าให้ฉันขายหน้าเลย รับกุหลาบสองดอกนี่ แทนมิตรภาพของเราสองก็แล้วกัน!”“เพื่อน มิตรภาพ?” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ จ้องไปที่ฉินเฉา“ใช่!” ฉินเฉาขยิบตา และทันใดนั้นก็ยิ้มอย่างชั่วร้าย “หรือว่าเธออยากให้เราเป็นคู่รักกัน…”“ไม่ แน่นอนว่าไม่!” อู๋ซิ่นแตกตื่น และส่ายหัวไปมา “อย่า อย่าคิดมากเลย!”“เอาล่ะ เอาล่ะ ฉันหยุดล้อเธอแล้ว เธอจะไปทำงานที่ไหนดึกอย่างนี้?” อู๋ซิ่นค่อนข้างใสซื่อ ทำให้ฉินเฉาอายที่จะหยอกล้อเธอ เขากลัวว่าถ้าเขายังหยอดคำหวานใส่เธออีก บางทีอู๋ซิ่นอาจจะอยากไปโรงแรมด้วยกันกับเขาก็ได้“มันดาร่าบาร์….” อู๋ซิ่นก้มหัวจนแทบจะถึงดอกไม้ที่ถืออยู่ในมือ“มันดาร่าบาร์?” เมื่อได้ยินชื่อนี้ ฉินเฉาอดถามออกมาไม่ได้“สถานที่อย่างพวกบาร์ต่างวุ่นวาย ทำไมเธอถึงเลือกไปทำงานที่นั่น?”“เอิ่ม…เงินเดือนที่นั่นสูง…ยิ่งกว่านั้น เพื่อนของฉันก็แนะนำฉันให้เพื่อนของเธอที่ทำงานที่นั่น คนคนนั้นจะเป็นคนดูแลฉัน นี่เป็นวันแรกที่ฉันทำงานที่นั่น”“ทำไมเด็กหญิงต้องไปทำงานที่สถานที่วุ่นวายอย่างนั้น โดยเฉพาะเมื่อเธอยังเป็นนักเรียนมัธยมอยู่เลย” ฉินเฉาขมวดคิ้วและพูด“ไม่เป็นไร เพื่อนจะดูแลฉันเอง” อู๋ซิ่นถูชายเสื้อและพูด “ถึงยังไงฉันก็ต้องไปทำงาน ดังนั้นมันไม่เป็นไร พวกเขาก็เป็นกันเองกับฉัน”“ยืมโทรศัพท์หน่อย” ฉินเฉายื่นมือออกไปและพูด“หือ?” อู๋ซิ่นกะพริบตา เมื่อเห็นฉินเฉาเข้ามาใกล้ มันทำให้เธอตื
