อยากจะดึงชายหนุ่ม แต่ขณะจะขยับ เขาก็ไม่ขยับแล้ว“พี่ชาย อย่าฆ่าลุงหนู…” โลลิน้อยรู้เกี่ยวกับความสามารถของฉินเฉา เธอรีบวิ่งไปกอดขาฉินเฉาและร้องออกมา “ลุงดีกับเบบี้ เบบี้ไม่อยากเห็นลุงตาย…”“ฮึ่ม!” ฉินเฉากัดฟัน และปล่อยมือ ชายหนุ่มตกลงมาจากกลางอากาศลงพื้น เขาขาอ่อน และเข่าแทบทรุดลงกับพื้น โชคดี ที่ภรรยาของเขามาประคองไว้ก่อน“เบบี้ เบบี้ อย่าร้อง…” เมื่อย่าเห็นหลานของเธอร้องไห้อย่างนั้นหัวใจของเธอก็เจ็บอย่างน่ากลัว “ย่าไม่อยากทำให้แม่หนูอาย แต่ย่าทนไม่ได้ที่ต้องแยกจากหนู ย่าไม่อยากให้เบบี้จากไป….”“ฮือๆ ๆ ๆ เบบี้ก็ไม่อยากจากย่า และก็แม่ไป…” โลลิน้อยร้องออกมาจนตาแทบหลุด ฉินเฉาทนมองไม่ไหว เขาหันหัวหนีไปด้านข้าง“จริงๆ แล้ว พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องเสียใจ” ยมทูตหลี่ที่ยืนอยู่ด้านข้างในที่สุดก็พูดออกมา “เกิดและตายเป็นโชคชะตา ตระกูลหลี่ของพวกเจ้าก็ไม่สิ้นไร้ทายาท ผู้หญิงคนนี้ตั้งท้องอยู่ แต่เธอไม่รู้”“หือ?” กลุ่มคนตกใจ แม้แต่หญิงสาวก็ยังมองขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว“ฉัน ฉันท้อง?”“ใครจะรู้ว่าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลหลี่ของเราหรือไม่ใช่กันแน่!”ตูม! ฉินเฉาโบกมือ ส่งเขาลอยออกไปชนเข้ากับประตูจนเปิดออกและทะลุออกไปข้างนอก“ถ้าแกไม่มีอะไรจะพูด ก็ออกไปจากที่นี่ซะ” ฉินเฉาสะบัดมืออีกครั้ง ปิดประตู“เธอตั้งท้องมาได้สองเดือนแล้ว และเป็นเลือดเนื้อของตระกูลหลี่พวกเจ้าแน่นอน” หลี่ชี้ไปที่ท้องของหญิงสาว “ข้าเห็นมันอย่
