น “เบบี้กอดแน่นๆ เราจะขึ้นไปแล้ว”พร้อมกันนั้น หลี่จากพื้นทันใดนั้นก็ลอยขึ้นไปที่ชั้น 18 ของตึกฉินเฉาจ้องเขาด้วยความประหลาดใจ ไม่เคยคิดว่ายมทูตผู้เย็นชาคนนี้ จะมีด้านที่อ่อนโยนกับโลลิน้อยด้วย ชายคนนี้ข้างนอกเย็นชา ข้างในอบอุ่นขณะที่เขากำลังหมกมุ่นกับเที่ยวบินสุดพิสดาร ทั้งสามคนก็มาถึงข้างนอกของตึกชั้น 18 แม้ว่าหน้าต่างจะปิดอย่างแน่นหนา แต่ทั้งสามคนเป็นวิญญาณ ฉะนั้น พวกเขาจึงเข้าไปได้ง่ายๆข้างในห้อง สาวงามอายุน้อยพร้อมกับปล่อยผมกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น“แม่ แม่!” หลี่เสี่ยวอ้ายรีบกระโดดลงจากอ้อมแขนของหลี่ วิ่งเข้าไปหาสาวงามนั้น พยายามกอดแม่ของเธอแต่ไม่ว่าโลลิน้อยคนนี้จะพยายาม เธอก็ไม่สามารถกอดแม่เธอได้“ฮือๆ ๆ …” หลังจากพยายามอยู่นาน หลี่เสี่ยวอ้ายก็ร้องไห้ออกมา “แม่ ทำไมหนูกอดแม่ไม่ได้….ฮือๆ ๆ แม่ พูดกับเบบี้หน่อย….”สาวงามคนนั้น เหมือนรู้สึกถึงบางสิ่ง ตาของเธอแดงเหมือนกับผ่านการร้องไห้มา เธอหยิบตุ๊กตาตัวใหญ่ด้านข้างเธอ และยกขาขึ้นมาที่โซฟา ร้องไห้ออกมาเสียงดัง“เบบี้…เบบี้ของแม่…” เมื่อเธอร้องไห้ เธอก็เรียกชื่อลูกสาวของเธอ“แม่ หนูอยู่นี่…หนูอยู่นี่…” หลี่เสี่ยวอ้ายก็ร้องเช่นกัน มือเล็กๆ ของเธอพยายามคว้าขาแม่ของเธอ“อย่าเสียใจเลย…” หัวใจฉินเฉาอ่อนลง เดินเข้าไป และคุกเข่าลงข้างๆ โลลิน้อย กอดสาวน้อยไว้ในอ้อมแขนแน่นหลี่เสี่ยวอ้ายรู้สึกว่าพบคนที่เชื่อใจ ทันใดนั้นก็กอดฉินเฉากลับร้องไ
