าไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลเหลียว แต่อยู่ที่ใจกลางเมือง ทุกที่เต็มไปด้วยการจราจรติดขัด ทั้งสองข้างถนนเต็มไปด้วยรถราที่เข้ามาและออกไปเขาและหลี่ เวลานี้ กำลังยืนอยู่ที่กลางถนน ฮัมเมอร์ H2 ที่ทรงพลังพุ่งเข้ามาหาพวกเขา ชนเข้ากับพวกเขา“เฮ้ย!” ฉินเฉาเหวี่ยงหมัดออกไปโดยไม่รู้ตัว ทุบเข้าไปที่ด้านหน้าของฮัมเมอร์แต่ฮัมเมอร์คันนั้นราวกับภูตผี วาบผ่านร่างของเขาไปโดยที่เขาไม่รู้สึกอะไร และจากนั้นก็หายไปในแยกใกล้ๆ กัน“เจ้าลืมไปแล้วเหรอ ว่าเจ้าอยู่ในร่างวิญญาณ” หลี่มองไปที่ฉินเฉาอย่างสนุก“เอิ่ม…..” ฉินเฉาเอานิ้วลูบจมูก “ก็มันสมจริงเกินไป อย่างกับหนัง3D มันก็ต้องมีลืมกันบ้าง”เขาพูด และหันไปมองรอบๆ ปล่อยให้รถวิ่งชน ‘ร่าง’ ของเขาอย่างอิสระ“นี่คือเซียงไฮ้! ตึกที่นี่สูงจริงๆ!”“อย่าทำตัวเหมือนพวกบ้านนอกเข้ากรุง” หลี่พูดกับฉินเฉาเบาๆทำให้เขาโกรธแทบตาย “มาทำธุระของเรากันเถอะ”พร้อมกันนั้น เขาก็หยิบเอาไม้แกะสลักออกมา และร่ายคาถาไม้แกะสลักสั่นเบาๆ จากนั้นโลลิน้อยก็กระโดดออกมาจากไม้แกะสลัก และเต้นวอลซ์เข้ามาที่ขาฉินเฉา“พี่ใหญ่ ข้างในน่าเบื่อ!” โลลิน้อยมองไปรอบๆ และทันใดนั้นก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ “บ้านของเบบี้! นั่นบ้านของเบบี้!”ทั้งสองคนมองขึ้นไปตามนิ้วน่ารักของโลลิน้อยที่ชี้ไปที่ตึกสูง บนหน้าต่างชั้น 18“งั้น ก็ที่นี่” หลี่พยักหน้า ยื่นมือออกมา มือหนึ่งจับไปที่ฉินเฉาขณะที่อีกมืออุ้มหลี่เสี่ยวอ้ายไว้ในอ้อมแข
