ัดการจนราชาหลัวซาหวู่ซิ่นหนีไป” หลี่ข้ามเรื่องสำคัญ“ฉันจัดการราชาหลัวซาหวู่ซิ่นจนหนีไปจริงๆ?” ฉินเฉาอ้าปากกว้าง “ดูเหมือนว่ารัศมีพุทธนี้ก็มีประโยชน์ แต่ว่าคงจะใช้มากไปมันทำให้ฉันงงไปหมด”“อาจเป็นเพราะเจ้าแยกกับร่างกายมานานแล้ว เรารีบกลับไปข้างบนกันเถอะ”หลี่รีบพูด“ได้ ฉันยังต้องช่วยพาเบบี้ไปเจอแม่ของเธอเป็นครั้งสุดท้ายอีก”ฉินเฉาพยักหน้า หายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้ง พยายามรักษาสติ และออกจากเมืองเต็มสุขไปพร้อมกันกับหลี่ทางกลับของพวกเขาปกติอย่างมาก เพราะว่าพวกเขาไม่พบผู้คนตามทางเลยฉะนั้น ไม่นาน พวกเขาก็ผ่านเส้นทางกระดูกในยมโลก และกลับขึ้นไปบนโลกมันเลยช่วงกลางคืนไปแล้ว ฉินเฉาและหลี่ออกมาจากประตูนรกและยืนอยู่ตรงหน้าคฤหาสน์ตระกูลเหลียวพระอาทิตย์แขวนอยู่เหนือหัววิญญาณของพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกไม่ค่อยสบาย แต่มันก็ไม่เป็นอันตรายกับพวกเขา“เจ้าอยากจะพาวิญญาณเหลียวชาชากลับก่อน หรือจัดการเรื่องของหลี่เสี่ยวอ้ายก่อน?” หลี่กลับมาเป็นเหมือนเดิม ถามด้วยน˺าเสียงเย็นชา“พาเหลียวชาชากลับก่อน!” ฉินเฉาคิดอยู่ชั่วขณะแล้วพูดว่า “ถ้าเรารอนานกว่านี้ ร่างของเธอจะเย็นซะก่อน!”“ดี” หลี่หยักหน้า และหยิบเอาไม้แกะสลักออกมา ปากของหลี่พึมพำคาถาไม่กี่คำ ทันใดนั้นวิญญาณของเหลียวชาชาก็ลอยออกมาจากไม้แกะสลัก และลอยลงมาบนพื้น“ร่างของนายก็จะเย็นด้วย!” เหลียวชาชาได้ยินอย่างชัดเจนกับเรื่องที่ฉินเฉาและหลี่คุยกันเมื่อกี้ กระทืบเ
