ท้าฉินเฉาอย่างไม่พอใจ และคำรามอย่างโกรธๆ ว่า “คุณหนูคนนี้แม้ว่าจะตาย แต่ศพก็ยังหอม!”“ชิ เธอคิดว่าเธอเป็นกลิ่นหอมของเมียน้อยหรือไง (หมายความว่ากลิ่นหอมของเมียน้อยจักรพรรดิเชียนหลง) !” ฉินเฉากลอกตาของเขา“ถึงแม้จะตายก็ยังมีกลุ่มผึ้งมาร่วมงานศพ”“ผึ้งอะไร ผีเสื้อต่างหาก ผีเสื้อ ตกลงนะ!”“หือ ผีเสื้อ” ฉินเฉายกยิ้ม “ไม่กี่วันร่างของเธอก็ไม่ได้ล้อมรอบด้วยผีเสื้อ แต่เป็นแมลง”“ฉินเฉา…” เหลียวชาชากอดเอวฉินเฉาไว้ และมองมาที่เขาด้วยท่าทางเสียใจอย่างสุดซึ้ง“อะไร? เธอต้องการอะไร? อย่าข่มขืนฉันนะ ฉันเป็นคนรักครอบครัว”“ไม่ต้องกลับแล้ว เรามาแตกดับไปด้วยกันเถอะ…”“เหลวไหลน่า!” ฉินเฉาขมวดคิ้ว ยื่นมือออกไปจับเอวของสาวน้อยและวางเธอพาดบ่าของเขา จากนั้นก็ตบก้นเธอสองครั้งอย่างไม่ปรานี“รักตัวเองหน่อย กลับบ้านพร้อมคุณลุง พี่สาวลู่ลู่ของเธอเป็นห่วงอยู่นะ!”พร้อมกันนั้น เขาก็ผ่านประตูคฤหาสน์พร้อมทั้งแบกสาวน้อยไปด้วย ฉินเฉาถอนหายใจ ในใจคิดว่าสภาพคนตายแบบนี้สะดวกมากไปแล้วจริงๆ ถ้าเป็นไปได้ เขาจะพุ่งไปส่องที่ห้องอาบน˺าสาว นั่นคงจะสุดยอดมากๆ เลยเมื่อพวกเขากลับเข้าไปที่ห้องรับแขก ฉินเฉาก็พบหยูลู่ที่กำลังกอดร่างของเขาอยู่ หัวซบกับไหล่ของเขา พร้อมกับหลับไปอย่างเหนื่อยล้า“ผู้หญิงคนนี้ แม้ว่าฉันจะตาย เธอก็ยังล่วงเกินร่างกายฉัน”“เหอะ!” เหลียวชาชาอยากจะถุยน˺าลาย “พี่ลู่ลู่หมดแรงชัดๆ เจ้าตัวลามกใหญ่อย่างนายนั่นแหละที่ล่วงเกิ
