เป็นไปไม่ได้!” ฟางโม่บ้าไปแล้ว ตะโกนออกมา “ทำไมแกถึงมีพลังของพุทธได้! ยิ่งกว่านั้น มันยังบริสุทธิ์อีกด้วย! เห็นชัดๆ ว่าแกเป็นราชาผี นี่เป็นไปไม่ได้!”“มีอยู่หลายสิ่งที่เป็นไปไม่ได้” ฉินเฉาจุดบุหรี่และยิ้ม “ถ้านายไม่รู้แล้วยังมาทำตัวโอหังวางท่าอีก”ในเวลานี้ ด้วยความช่วยเหลือจากรัศมีพุทธเมื่อกี้ หลี่ก็ถูกปล่อยตัวจากการคุมขังเขามองไปที่หลายคนตรงหน้าเขาด้วยความเย็นชา และพบว่าพวกเขาต่างหวาดกลัว เขาหยิบไม้แกะสลักออกจากอกเสื้อ และปล่อยคาถาวิญญาณดวงเล็กๆ ลอยออกมาจากไม้แกะสลัก และลอยตกลงมาบนพื้นเบาๆ“พี่ชาย ข้างในน่าเบื่อ” นี่คือโลลิน้อยหลี่เสี่ยวอ้าย“ทำไมถึงปล่อยเธอออกมา ที่นี่มีคนหลายคน ถ้าเธอบาดเจ็บจะเป็นยังไง”“อย่ามาโทษข้า” เมื่อเห็นสายตาตำหนิของฉินเฉา หลี่ได้แต่ยักไหล่“เธอตะโกนใส่ข้า ว่าอยากจะออกมา”“พี่ชาย มีพี่อยู่นี่ เบบี้ไม่กลัวคนไม่ดีพวกนี้หรอก!” โลลิน้อยพูดแบบเด็กๆ และส่ายหมัดของเธอ “ไปช่วยพี่สาวก่อน และจากนั้นพาเบบี้ไปหาแม่!”“ได้เลย!” เมื่อได้ยินคำพูดพวกนี้ ฉินเฉารู้สึกหัวใจอบอุ่น ความรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ของเขาพุ่งขึ้นมา “งั้นหนูไปอยู่กับลุงหลี่ พี่ชายจะไปจัดการพวกนั้น และจากนั้นพวกเราจะไปจากสถานที่แย่ๆ นี่”“ทำไมข้าต้องเป็นลุง…” หลี่พูดอย่างไม่พอใจ“เพราะนายเป็นผีเฒ่า” ฉินเฉาทิ้งคำพูดไว้ และเดินอย่างยิ้มแย้มไปที่ฟางโม่“เร็ว! รีบหยุดมัน!” ปู่โม่คนนี้กลัวจนไม่คิดอะไรแล้ว ได้แต่ถอยไปซ˺
