าแล้วซ˺าอีก ผลักชายหลายคนนี้ให้เป็นแพะรับบาปความเผด็จการของฟางโม่ฝังอยู่ในใจของชายเหล่านี้ ชายแข็งแรงเหล่านี้เรียกความกล้าออกมา ถือไม้วิญญาณของตัวเอง และฟาดไปที่หน้าฉินเฉา“หายไปซะ!” ฉินเฉาลดหัวลงเพื่อสูบบุหรี่ และโบกมือโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง หลังจากกลืนกินวิญญาณร้ายครั้งก่อนแล้ว พลังความคิดของเขาก็แหลมคมขึ้น เพียงแค่สะบัดมือ แรงที่ทรงพลังก็ปรากฏขึ้นทันที พุ่งออกไปราวกับคลื่น และผลักชายเหล่านี้ไปถึงอีกฝั่งของห้องจนกระทั่งตกลงพื้นพร้อมเสียงแตกหัก“สวะ ล้วนแต่เป็นพวกสวะ!” ฟางโม่ตะโกน ท่าทางแตกตื่น เขายกมือออกมา ต้องการจะขังฉินเฉาอีกครั้งแต่ฉินเฉาก็เปล่งแสงรัศมีพุทธ ซึ่งทำให้เขาป้องกันความสามารถของฟางโม่ได้อย่างสมบูรณ์ฟางโม่หวาดกลัวจนแทบจะตกลงพื้น ทันใดนั้นก็เห็นเหลียวชาชาที่อยู่บนโต๊ะ รีบเข้าไปจับที่คอยัยเด็กโง่นี่ ที่ดึงดูดเจ้าฉินเฉาที่แข็งแกร่งจนน่ากลัวคนนี้มา“อย่าเข้ามา ถ้าแกเข้ามา ฉันจะหักคอยัยนี่”“โอ้?” ฉินเฉายกคิ้ว “อยากจะรู้มั้ยว่าใครจะเร็วกว่า?”“ไม่ ไม่!” ฟางโม่ทันใดนั้นก็คุกเข่ากับพื้น น˺าตาไหลผ่านจมูก และอาบหน้าอ้วนๆ ของเขา “ท่านปู่ หลานผิดไปแล้ว ที่ไม่ได้สังเกตถึงคนที่เหนือกว่า หลานไม่เคยใช้กำลังบังคับใครเลย! ท่านปู่ ได้โปรดสงสารหลานคนนี้ ปล่อยหลานไปเถอะ!”ฟางโม่คนนั้นพูด ยื่นฝ่ามือออกมา และตบเข้าที่หน้าตัวเองหลายครั้งอย่างไม่ปรานีปู่โม่ที่โหดเหี้ยม ผู้ที่ลงมือกับศัตรูของเขาอ
