ุณมาก ท่านปู่ ขอบคุณสำหรับความเมตตา!” ฟางโม่ก้มหัวจนกระทั่งติดพื้น แต่สายตาของเขาฉายเจตนาร้ายออกมา ‘ฮึ่ม ข้า ปู่โม่ต้องเอาคืนพวกแกแน่ เมื่อตอนนั้นมาถึง ข้าจะจ่ายคืนที่ทำให้ข้าอับอายในวันนี้เป็นสิบๆ เท่าเลย!’แม้ว่าเขาจะคิดอย่างนั้น แต่ปากของเขายังเอาแต่พูดขอบคุณ“ฮึ่ม…” แม้ว่าหลี่จะโกรธ แต่เขาก็วางโซ่ลง“หึหึ…” ฉินเฉาลูบจมูก “ถ้านายพามันไปหาตุลาการลู่ นายจะทำให้มันสบายไป มันกล้าที่จะลงมือกับคนของฉัน ฉันจะฆ่ามันด้วยตัวเอง”พร้อมกันนั้น ฉินเฉากำหมัด และเดินเข้าไปหาฟางโม่ด้วยรอยยิ้ม“อะ อะไร?” หัวใจที่เพิ่งสงบลงของฟางโม่ ตอนนี้ปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้ง เขามองไปที่ฉินเฉาด้วยความรู้สึกแตกตื่นผสมเสียใจอย่างอธิบายไม่ได้ เขารู้สึกกดดันราวกับมีภูเขาขนาดใหญ่ทับลงมาในใจของเขาร่างใหญ่ๆ ของเขา ทันใดนั้นก็ทรุดลงกับพื้น ไม่มีแรงจะยืน“อย่าฆ่าฉัน…อย่าฆ่าฉัน…” ฟางโม่ร้องออกมาโหยหวน “ฉันเป็นคนของหลัวซาหวู่ซิ่น ถ้าแกฆ่าฉัน เขาจะต้องไม่ปล่อยแกไปแน่นอน!”“ถ้าฉันไม่ฆ่าแก มันจะไว้ชีวิตฉันเหรอ?” ฉินเฉาจุดบุหรี่ และแสยะยิ้ม “อย่าห่วงเรื่องฉันเลย มันไม่รู้หรอกว่าฉันฆ่าแก”พร้อมกันนั้น ตาของฉินเฉาก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง แสงพุทธะสีทองลุกขึ้นมาในมือของเขา จากนั้นก็กลายเป็นเหมือนกรงเล็บ และแทงเข้าไปในอกอ้วนๆ ของเขาดวงตาฟางโม่เบิกกว้าง วิญญาณของเขาเริ่มอ่อนลงอย่างรวดเร็วแต่ฉินเฉาราวกับกำลังลิ้มรสอาหารอร่อย เริ่มดูดกลืนวิญญาณข
