ๆ!” หลี่คำรามออกไปอย่างโมโหไปที่ฟางโม่ “แกต้องการท้าทายยมโลกจริงๆ?”“หึ…” ฟางโม่หัวเราะอย่างชั่วร้าย “ท่านยมทูตพูดอะไรอย่างนั้นฉัน ปู่โม่ จะไปกล้าได้ยังไง? แต่ถ้าแอบกลืนยมทูตแค่ตนเดียว เจ้าหน้าที่ก็คงไม่รู้ ทำไมยมโลกจะต้องมาหาราชาผีตัวเล็กๆ อย่างฉัน?”พร้อมกันนั้นฟางโม่ก็หัวเราะออกมาเสียงดัง “ยมทูต ยมทูตกับตูดน่ะสิ! ที่นี่ คำพูดของพ่อเอ็งคนนี้คือที่สุด!”“ฟางโม่ เจ้าหาที่ตาย!” หลี่สามารถบอกได้ว่าฟางโม่กำลังจะฆ่าเขาจริงๆ ร่างของเขาสั่น หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความกลัว“ตาย? ฮ่าๆ ๆ ๆ!” ฟางโม่หัวเราะ “ฉัน ปู่โม่ ตายมาร้อยกว่าปีแล้วโคตรแม่ของเอ็งลืมรสชาติของความตายไปหมดแล้ว!”เมื่อสถานการณ์พลิกกลับ ทำให้เหลียวชาชาสิ้นหวัง เธอมองไปที่ฉินเฉาด้วยความรักที่ลึกซึ้ง และร้องออกมา“ฉินเฉา รีบหนีไป ทิ้งฉันไว้! เร็วเข้า ฉัน ฉันจะกัดลิ้นฆ่าตัวตาย ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกคนเลวนี้ข่มเหงฉัน!”“ฮ่าๆ ๆ ๆ!” พวกเขาหัวเราะ ตาของฟางโม่เป็นประกายด้วยราคะมองไปที่เด็กสาวที่อยู่บนโต๊ะ และยิ้ม “ตอนนี้แกเป็นวิญญาณ ฉันอยากจะเห็นนัก ว่าแกจะฆ่าตัวตายยังไง?”“ฉัน…ฉัน…” เหลียวชาชา จากนั้นก็นึกได้ว่าเธออยู่ในนรก น˺าตาไหลออกมาจากตาของเธอ ร้องออกมาราวกับฝนตก“ร้องไห้ทำไม” ฉินเฉาถือบุหรี่ไว้ด้วยปากของเขา ขยับปากพ่นควันออกมาเป็นวง “ใครบอกว่าเธอจะตาย? ตั้งแต่ที่ฉัน ฉินเฉาอยู่ที่นี่ฉันจะปล่อยให้เธอ เหลียวชาชา ตายได้ยังไง?”“ความตายใกล้เข้าม
