ยมทูตทั้งสองตนกำลังฉุดเขาขึ้น“หยุด!” ฉินเฉารีบวางเบบี้ลงด้านข้าง และไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้ายมทูตทั้งสองตน“เจ้าเป็นใคร?” ตุลาการลู่จ้องมาด้วยตาทองสัมฤทธิ์ของเขา“ฉัน? ก็แค่คนตัวเล็กๆ ธรรมดา” ภายใต้สายตาตกตะลึงของหลี่ฉินเฉาเดินอย่างเปิดเผยไปตรงหน้าตุลาการลู่ เผชิญหน้ากับตุลาการลู่ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ เขาไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความหวาดกลัวตุลาการลู่คนนี้น่ากลัวอย่างแท้จริง เมื่อเขาหายใจ จมูกของเขาจะพ่นเปลวไฟสีดำออกมา เบบี้กลัว กอดเสาที่อยู่ใกล้ๆ ซ่อนอยู่ข้างหลังมัน และแอบมองพี่ชายที่เพิ่งพบกันนี้“นาย ป้ามาเยี่ยมหรือไง (เมนส์มา) เมื่อคนอื่นเขาถาม ทำไมถึงต้องรีบยกคิ้วด้วย! หลี่ จะว่าไป เขาก็เป็นพนักงานในยมโลกนี้ เขาเบื่อที่จะต้องฝังตัวเองอยู่กับหน้าที่ที่น่าเบื่อนี้ ไม่ได้ขอให้ขึ้นเงินเดือน และไม่ขอวันหยุด ทำไมแค่ถามเรื่องเล็กๆ แค่นี้ นายถึงต้องรีบปฏิเสธข้ออ้างพวกนั้นด้วย นายแม้แต่ทำกับคนอื่นราวกับเป็นสัตว์! ฉันรู้สึกผิดหวังจริงๆ แม้แต่บนโลกก็ไม่โหดร้ายเท่านี้! การจัดการของนายมันห่วย ไม่มีมนุษยธรรม และมันต้องเปลี่ยน!”พร้อมกันนั้น ฉินเฉาก็ยื่นมือของเขาออกมา และตบเข้าที่เอกสารบนโต๊ะปัง! เสียงดังมาให้ได้ยิน ซึ่งทำให้ทุกคนตื่นขึ้นมาเหล่ายมทูตไม่มีอะไรจะพูด พวกเขาตะลึง แต่คนที่เป็นมากกว่าใครเพื่อนคือตุลาการลู่ คิ้วบนหน้าผากของเขากระตุก ไม่อยากจะเชื่อว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้“แค่ แค่วิญญาณเร่ร่อนตัวเล็กๆ ถ
