ึงกลับกล้ามาตบโต๊ะสำนักงานจริงๆ!” ความโกรธของตุลาการลู่ไม่ใช่เบาๆ “เจ้าหน้าที่ เอามันไปทอดในกระทะ เอามันไป!”“ท่านตุลาการลู่! ไม่!” หลี่ทันใดนั้นก็ร้องออกมาเสียงดัง และยืนขึ้น จากข้างหลัง ยมทูตสีขาวปรากฏโซ่จับวิญญาณ จากนั้นก็มัดร่างของหลี่ไว้อย่างแน่นหนา ในขณะเดียวกัน มืออีกข้างของเขาก็มีแท่งสีขาวกดลงบนไหล่ของหลี่ไม่ให้เขาลุกขึ้นยมทูตสีดำอีกคนเอาโซ่จับวิญญาณออกมาและก้าวมาข้างหน้า“กินแต่เนื้อทอดไม่ดี นายจะอ้วนเอา” ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม และยืนอย่างไม่สนใจ และไม่ลืมที่จะพูดออกไป“รีบเอาเจ้าปากมากนี่ออกไป!” ตุลาการลู่พูดพร้อมกับพ่นไฟสีดำออกจากปาก “เอามันไปนรกลิ้น และเอาลิ้นมันมาให้ข้า!”“ครับ!” ยมทูตร้องตอบมา ฉีกยิ้มกว้าง เขาเอาโซ่จับวิญญาณออกมา และเหวี่ยงมารัดร่างฉินเฉาการเคลื่อนไหวของโซ่จับวิญญาณราวกับสายฟ้า ทันใดนั้นก็ลอยมาตรงหน้าฉินเฉา แต่ฉินเฉาเร็วกว่า ทันใดนั้นเขาก็ยกแขนขึ้น และจับไปที่โซ่นั่น และกำไว้อย่างมั่นคงในมือของเขา“หะ?” ยมทูตตนนั้นตกใจ เมื่อเห็นฉินเฉาแสยะยิ้ม เขาทันใดนั้นก็รู้สึกกลัว เขาใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาเพื่อดึงโซ่กลับมา แต่โซ่ไม่ขยับ ฉินเฉาทั้งร่างราวกับเสาเข็มที่ถูกตอกอยู่ที่นั่น“เสียใจจริง….ตุลาการลู่ เจ้าหน้าที่ของนายมีแค่นี้เองเหรอ?” ฉินเฉาแสยะยิ้ม “ไม่แปลกที่การจัดการของนายจะไม่ได้เรื่องแบบนี้”“ฮึ่ม ฮึ่ม!” ตุลาการลู่สั่นด้วยความโกรธ “เจ้าพวกไม่ได้เรื่อง รีบ
