่าที่ฉินเฉาเคยจินตนาการไว้ หลังจากเข้าไปในประตูนรก เขาเห็นสิ่งรอบๆ เป็นความว่างเปล่าสีดำและแดง ตรงหน้าฉินเฉา มีทางยาวที่กว้างอย่างน้อย 2 เมตร เส้นทางนี้สร้างมาจากกระดูกของคนตาย รอบๆ เส้นทางนี้ ยังมีเส้นทางอื่นที่แยกออกจากประตูนรกวิญญาณคนตายทุกชนิด เดินเตร็ดเตร่ไปทั่วถนนของยมโลก ทุกคนมีสีหน้าหดหู่ ดวงตาที่พร่ามัว และเหมือนกับจะลืมทุกสิ่งที่ผ่านมาตลอดชีวิตจังหวะที่พวกเขาข้ามผ่านประตูนรก พวกเขามีชะตาที่จะไม่มีทางย้อนกลับ“อย่ามองกลับไป ตามฉันมา” หลี่สั่งฉินเฉา และเดินไปข้างหน้าช้าๆ เส้นทางโครงกระดูกนี้ยาวมาก เมื่อมองครั้งแรก ฉินเฉาพบว่าไม่มีจุดสิ้นสุดในระยะสายตา“มองไปรอบๆ ดูสิว่าเจ้าจะหาคนที่ตามหาเจอมั้ย” หลี่พูดกับฉินเฉาด้วยน˺าเสียงต˹า “จำไว้อย่าพูดกับคนแปลกหน้า ไม่อย่างนั้น เจ้าจะทำให้พวกเขาเสียเวลาในการเกิดใหม่ บาปนี้ไม่เล็กเลย”“ฉันรู้” ฉินเฉาพยักหน้า คิดว่า ‘ชายคนนี้พูดมากจริง’ทั้งสองคนเดินไปชั่วขณะ ที่ทางแยกถัดไป ทันใดนั้นก็มีโลลิน้อยนั่งอยู่ที่นั่น กำลังก้มหน้าและเช็ดน˺าตาของเธอด้วยความเสียใจโลลิน้อยคนนี้งดงามจริง ราวกับสาวงามตัวน้อย ฉินเฉาลืมแม้กระทั่งว่านั่นเป็นวิญญาณเด็กน้อย หัวใจของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อได้ยินเสียงเธอร้องไห้ เขาเดินออกไปถามเธอ และลืมเรื่องที่หลี่ได้บอกกับเขา“น้องสาวตัวน้อย ทำไมมานั่งร้องไห้คนเดียวล่ะ?”“ฮือฮือฮือ หนูหาแม่ไม่เจอ….” โลลิน้อยใช้มือของเธอค่อยๆ เช
