็ดน˺าตาออกจากหน้า เธอช้อนสายตาที่เต็มไปด้วยน˺าตาขึ้นมา และมองมาที่ฉินเฉาทันใดนั้น หัวใจของฉินเฉาก็แกว่งไปนิดหนึ่ง เหมือนกับกำลังถูกแช่อยู่ในทะเลสาบน˺าแข็งจากหัวจรดเท้า รู้สึกเย็นไปถึงกระดูก“อย่าห่วงนะ พี่ชายจะช่วยตามหาแม่เอง แม่หนูชื่ออะไร?”“แม่ชื่อแม่…” โลลิน้อยเอียงหัวของเธอที่มีน˺าตาอาบหน้าอยู่ และพูดอย่างน่ารักฉินเฉาทันใดนั้นก็รู้สึกราวกับว่ากำลังจะพ่ายแพ้ “นั่น…คนที่มีชื่อว่าแม่มีเยอะมาก….”“อย่าไปยุ่งเรื่องของเธอ” ในตอนนี้เอง หลี่เดินเข้ามา และตบไหล่ฉินเฉา “เจ้าลืมไปแล้วเหรอ เธอเป็นแค่วิญญาณ แต่เพราะยังมีเรื่องค้างคาใจอยู่ เธอจึงไม่เต็มใจไปเกิดใหม่”“อ่า…” เมื่อฉินเฉาคิดขึ้นมาได้ เขาที่กำลังจะเดินเข้าไปที่ถนนของยมโลก แต่เมื่อเขาเห็นโลลิน้อยที่กำลังร้องไห้ตรงหน้าเขาอีกครั้ง เขาก็ไม่สามารถทำเป็นใจร้ายและไม่สนใจเธอได้“น้องสาวตัวน้อย ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?” เขาอดถามออกไปอีกครั้งไม่ได้“หนู…หนูไม่รู้….” โลลิน้อยตอบ “หนูจำได้แค่ว่า ในตอนนั้นขณะที่แม่เดินไปซื้อลูกอมให้หนู ลูกบอลยางของหนูตกลงไปบนถนนหนูเข้าไปเก็บลูกบอล…และจากนั้น รถบรรทุกคันใหญ่ก็วิ่งมาตรงหน้าหนู…หลังจากนั้นหนูก็มาอยู่ที่นี่”“เป็นอย่างนี้นี่เอง…” ฉินเฉาพยักหน้า “เอาอย่างนี้เป็นยังไง หนูตามพี่ใหญ่คนนี้มา พี่ใหญ่จะพาไปที่ดีๆ”“แต่ แต่หนูอยากหาแม่…” โลลิน้อยพูดและเริ่มร้องไห้ หัวใจของฉินเฉาทันใดนั้นก็เริ่มกังวล เขาชี้ไปที่โ
