ลลิน้อยและพูดกับหลี่“นายคิดว่ามีวิธีพาเธอกลับไปมั้ย?”“เจ้ามันใจอ่อนเกินไปแล้ว” หน้าของหลี่เมินเฉย ไม่สนใจแม้แต่เสียงเช็ดน˺าตาของโลลิน้อย เขาชี้มือไปที่วิญญาณที่กำลังเดินอยู่บนถนนในยมโลก“เจ้าเห็นมั้ย ที่นี่เป็นดินแดนของวิญญาณ เจ้าสามารถช่วยพวกเขาทั้งหมดกลับไปได้มั้ย? แม้ว่าเจ้าจะทำได้ โลกก็จะตกอยู่ในความวุ่นวาย”“ฉันไม่สนคนอื่น” ฉินเฉาพูด พร้อมทั้งยกโลลิน้อยมาวางไว้บนไหล่ “สาวน้อยคนนี้ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะดูแล เธอเพิ่งจะอายุแค่ 7 – 8ขวบเอง นายไม่คิดว่ามันไร้เหตุผลไปหน่อยเหรอ?”“ไร้เหตุผล? แล้วทำไม?” หลี่กอดแขน และเยาะเย้ย “ชีวิตและความตายต่างขึ้นอยู่กับโชคชะตา รวยหรือจนขึ้นอยู่กับสวรรค์ เวลาของเธอในโลกได้หมดลงแล้ว นี่คือชะตา! ชะตา ที่ไม่มีใครสามารถฝ่าฝืนได้”“ฉันจะลองดู!” ฉินเฉาพยักหน้า จิตสังหารที่เข้มข้นไหลออกมาจากร่างของเขา รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนควันสีดำ ล่องลอยไปในถนนในยมโลกนี้เหล่าวิญญาณเร่ร่อนที่อยู่ใกล้ๆ กลัวจนแทบอยากหายตัวไป ทำได้แค่นั่งอยู่ตรงนั้น“ฮือฮือฮือ พี่ชาย หนูกลัว….” แน่นอนว่าความกล้าของโลลิน้อยมีไม่เยอะ จิตสังหารนี้ทำให้เธอกลัว เกาะหัวฉินเฉาไว้แล้วเริ่มร้องไห้“อย่ากลัวเลยนะ มันไม่เป็นไร” ฉินเฉาเก็บจิตสังหารอย่างไม่ลังเลเหล่าวิญญาณที่หวาดกลัว เริ่มการเดินทางของพวกเขาในยมโลกต่อ“ข้าแทบลืมไปแล้ว….” หลี่ตกใจไปครึ่งค่อนวัน ก่อนที่จะฟื้นคืน“เจ้าเป็นผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจ การต่
