เห็นคนเหล่านี้หายไป ฉินเฉาก็ถอนหายใจเฮือก แม้ว่าเขาจะไม่กลัว แต่การเห็นคนตายมาปรากฏตรงหน้ามันก็ไม่สบายใจอยู่ดีอย่างน้อยสติของฉินเฉายังดีอยู่ มือของเขาไม่เคยเปื้อนเลือดของคนบริสุทธิ์“นายแทบจะชำระล้างฉันไปด้วย…” หลี่เดินออกมาจากที่ซ่อนหลังชั้นหนังสือด้วยสีหน้ายุ่งยาก มือของเขายื่นหนังสือออกมาตรงหน้าเขา“โทษที โทษที เพื่อนไม่เป็นไรนะ” ฉินเฉารีบกุมมือตรงหน้าอกและขอโทษ “ตอนนี้ ไม่มีใครมาแทรกแล้ว เราไปได้แล้ว ใช่มั้ย?”“ใช่ แต่นายต้องตกลงกับฉันก่อน อย่าถูกทัศนียภาพรอบตัวดึงดูดไป ไม่อย่างนั้น นายจะตกลงไปในนรก และฉันไม่สามารถช่วยนายด้วย”“โอเค…” ฉินเฉาพยักหน้า เก็บคำนั้นไว้ในใจ“ลู่ลู่ที่รัก เป็นเด็กดีรอฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะกลับมาแน่นอน” ฉินเฉาไม่ลืมที่จะบอกลาหยูลู่“ฉินเฉา…” หยูลู่เหมือนจะกังวล และอดไม่อยู่ ต้องการจับมือฉินเฉา ใครจะรู้ เธอลืมไปว่าฉินเฉาตอนนี้เป็นวิญญาณ และจับได้แต่อากาศ“อย่าห่วงน่า ฉันไม่เป็นไร” ฉินเฉาส่งยิ้มกว้างให้หยูลู่ แม้ว่าฉินเฉาจะเป็นแค่วิญญาณ หยูลู่ก็รู้สึกว่า ความสุข ความอบอุ่น เต็มอยู่ในร่างของเธอ“ดูแลชาชาน้อยให้ดี ไม่นานฉันจะกลับมา”พร้อมกันนั้น ฉินเฉาก็ตามหลี่เข้าไปในกำแพง หายไปจากห้องนี้ตอนนี้ห้องที่มีชีวิตชีวา ไม่นานก็กลายเป็นเงียบลง หยูลู่กอดร่างที่เริ่มจะเย็นของฉินเฉา หัวใจทันใดนั้นก็รู้สึกแปลกๆเมื่อกี้ ชายคนนี้ยังทำเรื่องไม่ดีกับเธออยู่เลย…แต่ตอนนี้ เขาเป็นแค่ร่า
