งไร้วิญญาณแต่หยูลู่ไม่กลัว เพราะเธอเชื่อในฉินเฉา เชื่อในชายคนนี้“ชาชา พวกเรามารอเขากลับมาพร้อมกันนะ….”“หลี่ เรากำลังจะไปไหน?” ฉินเฉาและหลี่เดินออกมาจากกำแพงมาสู่โลกภายนอกที่เปล่าเปลี่ยว หลังจากกลายเป็นวิญญาณ โลกภายนอกก็เหมือนจะไม่เหมือนเดิม ท้องฟ้าเป็นสีเขียว และเสียงของโซ่ที่กำลังลากผ่านพื้นดังสะท้อนอยู่ในหูของเขา“บางที่รอบๆ ที่นี่ มีประตูนรกอยู่ จะดีที่สุดถ้านายฟังฉัน”หลี่พูด และจากนั้นก็นำทางไปเงียบๆ ยมทูตตนนี้เหมือนจะไม่ใช่พวกชอบคุยแต่ฉินเฉาก็ราวกับกล่องพูดได้ ขณะที่กำลังเดิน เขาก็กระซิบออกมา“ไม่เลว ฉันเป็นคนแรกจริงๆ ที่ได้มาทัวร์ที่ยมโลก…ถ้าฉันเอามือถือมาถ่ายภาพพวกนี้ แล้วโพสต์ลงเน็ตล่ะก็ มันต้องดังแน่นอน!”ความตื่นเต้นของฉินเฉามากขึ้น และมากขึ้น จนในที่สุดก็หัวเราะออกมาหลี่ที่กำลังนำทาง กลอกตาของเขา พลางคิดว่า ‘มันเป็นอะไรของมัน!’ทั้งสองคนเป็นวิญญาณ ความเร็วในการเดินของพวกเขาราวกับกำลังลอย ไม่นานพวกเขาก็เดินออกมาจากคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลเหลียว และมาถึงด้านหนึ่งของถนนฉินเฉาจ้องด้วยตาที่เบิกกว้าง เพราะว่าเขาเห็นที่อีกฝั่งของถนน มีประตูเหล็กสีดำส่องแสง และตั้งตระหง่านอยู่ที่นั่นอย่างน่าประทับใจมีการ์ดสองคนยืนอยู่ข้างประตู ใส่เครื่องแต่งตัวของนรก แต่ละคนถือสามง่ามที่ส่องประกายรังสีเย็นเยือกออกมา“โอ้โห สามง่ามนี่ดีจริงๆ!” ฉินเฉาไม่สนชายที่มีใบหน้าเหมือนคนตายทั้งสองคนนี้ และเดินเข
