กล้ามองไปที่ฉินเฉา และร้องไห้ออกมา “ฮือ ฮือ”“ดูเธอสิ มีอะไรต้องกลัวกัน…” ฉินเฉามองหยูลู่ที่เป็นอย่างนั้น อดแหย่เธอไม่ได้ “ดูสิ เจ้านี่น่ารักจะตาย”พร้อมกันนั้น ขณะที่หยูลู่หันหัวกลับมาดู ขาก็ยื่นลิ้นออกมา และทำท่าเหมือนกับกำลังเลียหัวกะโหลกนั่น“อ๊าาาา!” น˺าตาหยูลู่ไหลออกมาเป็นสายอีกครั้ง ทรุดลงกับพื้นข้างโซฟา และสะอื้นไห้ออกมา “ฮือ ฮือ ฮือ ฉินเฉา เจ้าตัวร้าย…ฮือ ฮือ ฮือนายเลียไอ้นั่นได้ยังไง…จากนี้ไป ห้ามนายจูบฉัน…”“โอ้ เธอกลัวอะไร มาเลียด้วยกันสิ รสชาติดีออกจะตายไป” จริงๆแล้ว ฉินเฉาไม่ได้เลียกะโหลกนั่น เขาแค่อยากทำให้หยูลู่กลัวเท่านั้นเมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวของหยูลู่ เขาก็ยิ่งกลายเป็นร้ายกว่าเดิม ขยับเข้าไปใกล้ และถือกะโหลกไว้ตรงหน้าอกหยูลู่“อ๊าาาา ฉินเฉา ฉันจะตีนาย!” หยูลู่ร้องออกมา กำหมัดของเธอและทุบเข้าที่เอวของฉินเฉา“เจ้านี่มีอะไรน่ากลัว ดูสิ หัวเล็กๆ นี้ สวยออกจะตาย? เส้นนี้กระดูกนี้ หึหึ…นอกจากโลกนี้….”ฉินเฉาถือกะโหลก ขยับเข้าไปใกล้ๆ ยิ้มอย่างน่ารังเกียจ“ฉันไม่อยากจะเห็นมัน!” หยูลู่กลัวจนบ้าไปแล้ว ทันใดนั้นก็หันมาและตบหัวกะโหลกนั่นปลิวไป!ตุบ! หัวนั่นเหมือนจะเปราะ แต่เมื่อตกลงกับพื้น กลับไม่แตกกลับกัน มันกลิ้งตลบอยู่หลายรอบ และในที่สุดก็หยุดเมื่อมันชนเข้ากับขอบโต๊ะ ฉินเฉาส่ายหัว“บาป บาปแล้ว…” ฉินเฉารีบทำท่าคำนับไปที่กะโหลกนั่น และจากนั้นก็จ้องไปที่หยูลู่อย่างไม่พอใจ “นี่เป็นหั
