วของคนอื่นนะ เธอไปขว้างมันลงพื้นได้ยังไง”“ฮือฮือฮือ คำนี้น่ากลัวไปแล้ว…ฉินเฉา นายมันน่ารังเกียจ!”น˺าตายังไหลอาบหน้าสวยๆ ของหยูลู่ ซึ่งตรงกันข้ามกับใบหน้าของหญิงสาวมากความสามารถที่แสดงต่อหน้าจงเหลียงกัวเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง “ฉัน ฉันกับนาย เรามาสู้กัน”“เอาล่ะ เอาล่ะ นี่ก็แค่หัวกะโหลก” ฉินเฉายื่นมือออกไป หัวกะโหลกที่ตกอยู่บนพื้น ทันใดนั้นก็ลอยมาสู่มือของฉินเฉา “เมื่อนายน่ารำคาญ งั้นฉันจะทุบนายและเอานายไปทำซุปกินดีมั้ย”“ฉินเฉา!” หยูลู่โกรธขึ้นมาจริงๆ ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมเหลียวชาชาถึงโกรธจนแทบกระอักกับฉินเฉาคนนี้ ฉินเฉานี้น่ารำคาญจริงๆน่ารำคาญจนตาย!“ฉันแค่บอกว่า…อย่าเอาหัวฉันมาเล่น…” ในตอนนี้เอง เสียงผู้ชายก็ลอยเข้ามาในหูของฉินเฉาเขาหันกลับไป และเห็นยมทูตหลี่ที่มีใบหน้าห่อเหี่ยวใจ ที่ยืนอยู่ที่ทางเข้าห้องรับแขก มองมาที่กะโหลกในมือฉินเฉาอย่างสงสารหัวกะโหลกนี้เป็นของหลี่ ซึ่งเขาทิ้งไว้ให้ฉินเฉา ดังนั้น เมื่อเขาต้องการ ฉินเฉาจึงสามารถติดต่อกับเขาผ่านสิ่งนี้ได้แต่หลี่ไม่คิดจริงๆ ว่าฉินเฉาจะใช้กะโหลกของเขาไปก่อกวนหญิงสาว นี่เป็นสิ่งที่ ‘ลุงทนได้ แต่ป้าจะไม่ทน’ จริงๆ“หึหึ ก็แค่ล้อเล่น อย่าใส่ใจน่า อย่าใส่ใจ” ฉินเฉาเอามือลูบจมูกอย่างอายๆ และจากนั้นก็เก็บหัวกะโหลกกลับเข้าไปในแหวน“ตอนนี้ ฉันสามารถเอามันกลับได้แล้ว ใช่มั้ย…” ตอนนี้หลี่เริ่มเสียใจที่ให้กระดูกของเขากับชายคนนี้ สุดท้ายแล้ว ชาย
