น เงาดำๆ ทันใดนั้นก็มุดออกมาจากร่างของเหลียวชาชา และลอยขึ้นไปในอากาศ“ออกมา สมบัติของฉัน!” ทันใดนั้นฉินเฉาก็ขว้างโซ่จับวิญญาณจากมือของเขา และมัดเงาที่อยู่กลางอากาศ จากนั้นก็ดึงโซ่กลับมาพร้อมๆ กับดึงไฟฉายกลับมา ใช้ความรวดเร็วของเขาเปลี่ยนแขนเป็นปีศาจ จับไปที่เงานั่นและเริ่มดูดซับพลังงานของผีนั่นวิญญาณร้ายนั่นร้องโหยหวนออกมาหลายครั้ง ร่างดำๆ นั่นเริ่มเลือนราง และในที่สุดก็กลายเป็นหมอกสีดำ และลอยเข้าไปในแขนของฉินเฉาเจิ้งอี้ชูหน้าซีด และกระอักเลือดออกมา วิญญาณร้ายนี้ถูกกลั่นด้วยวิญญาณหยินของเขา เมื่อมันถูกสังหาร เขาจึงได้รับบาดเจ็บหนัก“แก…แกไม่ใช่ศิษย์สำนักพุทธ…” แม้ว่าแขนปีศาจของฉินเฉาจะปรากฏแค่แวบเดียว เจิ้งอี้ชูก็สามารถเห็นมันได้อย่างชัดเจน “แก แกเป็นพวกเส้นทางปีศาจ หลัว…”ก่อนที่เขาจะพูดเสร็จ ฉินเฉายื่นมือออกไป คว้าเข้าที่คอของเขาด้วยความคิด และบิดมันกร็อบ! เสียงกระดูกหักดังมาให้ได้ยิน เจิ้งอี้ชูจ้องมาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ไม่เข้าใจว่าทำไมฉินเฉาจู่ๆ ถึงฆ่าเขาหลังจากดูดซับวิญญาณร้ายนี้ เขาไม่ได้รับความสามารถเพิ่ม แต่“ความคิด” ของฉินเฉากลับแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากการบิดกระดูกคอของเจิ้งอี้ชูนี้ เขาไม่ได้ใช้พลังมากมายอะไร แต่กลับยับยั้งเหล่าบอดี้การ์ดที่อยู่ใกล้ๆ และสลายรอยยิ้มที่เชื่อมั่นในตัวเองของจงเหลียงกัวได้“ปะ…เป็นอย่างนี้ได้ยังไง…” สีหน้าของนายน้อยจงในที่สุดก็กลายเป็นซีด เมื่อเจิ้งอ
