ี้ชูตาย ไพ่ใบสุดท้ายของเขาก็หายไป“ตอนนี้ ถึงตานายแล้ว” หลังจากฆ่าชายคนนั้นไป จิตสังหารของฉินเฉาก็กลายเป็นหนาแน่นขึ้น เขาหัวเราะเสียงดัง สายตาค่อยๆ ตกลงบนร่างของนายน้อยจง“อ๊า!” นายน้อยจงราวกับเป็ดขี้กลัว กระโดดขึ้นจากโซฟา และพยายามหลบการจ้องของฉินเฉา“นายหนีไปไหนไม่ได้แล้ว….” ฉินเฉาบังทางเข้าห้องรับแขกไว้เหมือนต้องการทำให้นายน้อยจงคนนี้เงียบ“ไม่! เขาตายที่นี่ไม่ได้!” หยูลู่ดึงหลังฉินเฉาไว้อย่างไม่ลังเล “นายต้องไปดูเหลียวชาชาก่อน เธอยังหมดสติอยู่เลย และชีพจรของเธอก็แทบหยุดเต้นแล้วด้วย”“อะไรนะ?” ฉินเฉาหันกลับไปมองเหลียวชาชาที่ถูกหยูลู่พาไปไว้บนโซฟา สาวน้อยอวดดีและบ้าอำนาจคนนี้ ตอนนี้ นอนขดอยู่เงียบๆไม่ตอบสนองอะไร เหมือนกับดอกไม้ที่กำลังโรยราขณะที่จงเหลียงกัวใช้โอกาสนี้แอบหนีออกไปจากห้องเงียบๆ เหล่าบอดี้การ์ดรีบเข้าไปหยุดเขา เมื่อมองเข้าไปในตาของพวกเขาเหมือนพวกเขากำลังอยากจะฉีกเขาเป็นสองส่วน“ฉะ ฉันคือจงเหลียงกัว พวกแกกล้าแตะฉันก็ลองดูสิ!” จงเหลียงกัวทำเป็นใจเย็น เขาเกลียดตัวเองที่ใช้กระสุนไปหมดแล้วเมื่อกี้ไม่อย่างนั้น เขาจะใช้โอกาสนี้จับตัวหยูลู่ ใช้เธอเป็นทางรอดของเขา“ให้เขาไป!” หยูลู่ย่นคิ้ว โบกมือให้บอดี้การ์ดปล่อยเขาไป“นายน้อยจง ฉันหวังว่านี้จะเป็นครั้งสุดท้าย” น˺าเสียงของหยูลู่เย็นปานน˺าแข็ง ยืนอยู่ที่นั่น และพูดกับจงเหลียงกัว “หลังจากนายน้อยจงกลับไป โปรดเตรียมตัวรับความโกรธของตระก
