องเขาอยู่ทั้งสองจ้องกัน จิตสังหารของแต่ละคนปะทะกัน และพวกเขาทั้งคู่ต่างพากันตกใจคนนี้แข็งแกร่งกว่าโจวเต๋อเชียง (คนของราชานรกที่สู้ในร้านอาหาร) ! ฉินเฉาสงสัย จงเหลียงกัวคนนี้ถึงกับไปหาผู้เชี่ยวชาญแบบนี้มาได้ และมาที่นี่พร้อมกับเจตนาไม่ดีเขาจับสายตาจ้องไปที่คุณเจิ้ง และแอบกำหมัดแน่น“เหอะ!” เมื่อได้ยินคำพูดของจงเหลียงกัว เหลียวชาชาเบ้ปาก เท้าเอว กลับไปสู่ท่าทางคุณหนูของเธอ และพูดว่า “กลับไปมองตัวเองในกระจกก่อนที่จะออกมาข้างนอกบ้างนะ คิดว่าตัวเองเป็นใคร? ใครอยากจะเป็นคู่หมั้นนาย!”“หึหึ…” เมื่อได้ยินอย่างนั้น จงเหลียงกัวไม่มีท่าทางโกรธเคือง แต่หัวเราะออกมา “อารมณ์ของชาชาน้อยน่ารักนะ แต่นี่เป็นการจัดการของผู้อาวุโสของตระกูลพวกเรา ปู่ของเธอตายไปนานแล้ว กับหลานสาวของเขา ชาชาน้อย เธอคงไม่อยากทำให้เขาผิดสัญญาหรอกใช่มั้ย”“อย่ามาเรียกฉันว่าชาชาน้อย!” เหลียวชาชาเหมือนกับแมวที่ถูกเหยียบหาง กระโดดขึ้นมาและตะโกนเสียงดังไปที่จงเหลียงกัว “ฉันมีชื่อ นายต้องเรียกฉันว่าเหลียวชาชา!”“หึหึ เธอเป็นคู่หมั้นของฉัน และในอนาคตจะนอนร่วมเตียงในฐานะภรรยา แค่เรียกชื่ออย่างสนิทสนมแค่นี้ทำไมจะทำไม่ได้”จงเหลียงกัวทำเป็นจับแว่นกรอบทองของเขาแอ็คท่าเป็นนักวิชาการ และพูดอย่างสง่างาม“เหอะ! ใครอยากจะไปนอนเตียงเดียวกับนาย!” เหลียวชาชากระทืบพื้นอย่างบ้าคลั่ง “ฉันจะบอกให้ จงเหลียงกัว หยุดฝันซะ! แม้ว่าฉัน เหลียวชาชาจะต้องแต่งก