ดคำนี้อย่างช้าๆ กระตุ้นความโกรธของสองสาวสวย“นี่คือ….คุณจง ใช่มั้ย?” ในที่สุดฉินเฉาก็พูด และจุดบุหรี่ จากนั้นก็สูบมันท่าทางสูบบุหรี่ธรรมดาๆ นี้ทำให้จงเหลียงกัวอึ้ง เพราะทั้งหยูลู่และเหลียวชาชาไม่ได้ท้วงติงการกระทำนี้ ในความทรงจำของเขา หญิงสาวทั้งสองคนนี้ไม่ชอบบุหรี่อย่างมาก“โทษที นายไม่มีคุณสมบัติจะพูดกับฉัน” แต่จงเหลียงกัวยังคงอวดดี ก้มหัวลงไปดูหนังสือ และไม่มองฉินเฉาอีก“หึหึ…” จู่ๆ ฉินเฉาก็โบกมือให้กับหยูลู่ และเหลียวชาชา พร้อมพูดว่า “นี่เป็นเรื่องของผู้ชาย ผู้หญิงออกไปก่อน”“ฉินเฉา?” หยูลู่ขมวดคิ้ว และจ้องไปที่ฉินเฉา แม้ว่าเธอจะรู้สึกว่ามันปกติ แต่ท่าทางของเธอกลับหวาดหวั่นขึ้นมา“ฉันไม่ไป ฉินเฉาทำไมนายต้องไล่ฉันไปด้วย!” เหลียวชาชาไม่ได้มีความเข้าใจแบบหยูลู่ สาวน้อยบุ้ยปาก และพูดอย่างไม่ยินยอม “เท่าที่รู้เจ้านายของที่นี่คือฉัน!”“ชาชา เราไปกันเถอะ” หยูลู่ยืนขึ้นและลากเหลียวชาชาออกจากห้อง“พวกนายก็ไปกับพวกเธอด้วย” ฉินเฉานั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับจงเหลียงกัว และโบกมือให้กับบอดี้การ์ดรอบๆบอดี้การ์ดเหล่านี้ยอมรับความสามารถของฉินเฉาอย่างแท้จริงแม้ว่าเขาจะทุบตีพวกเขา พวกเขาก็จะไม่เก็บมันมาใส่ใจ ตอนนี้ ต่อหน้าคนนอก พวกเขาไม่อยากให้ฉินเฉาเสียหน้า ไม่อย่างนั้น ถ้าฉินเฉาหันมาสร้างปัญหาให้กับพวกเขา นั่นถือว่าเป็นความผิดของพวกเขาเองแล้วด้วยเหตุนี้ เพียงการโบกมือของฉินเฉา บอดี้การ์ดเหล่านี้ คนแล้ว
