ากาศผุดขึ้นมา และพูดกับเหลียวชาชา“เธอ เธออยากให้ฉันกินซุปนี่?”“ใช่แล้ว!” เหลียวชาชาพูดอย่างไม่พอใจ พร้อมพยักหน้า“เอาล่ะ ทำไมเธอไม่ฆ่าฉันเลยล่ะ!” ฉินเฉาถอยไป พิงเข้ากับเก้าอี้ถอยห่างจากซุป“ฉินเฉา ชาชาจะเสียใจนะถ้านายทำอย่างนี้” หยูลู่ยิ้ม ผลักซุปไปใกล้ฉินเฉา “ถ้านายกินนี่เข้าไป ฉันจะยกโทษให้กับเรื่องเมื่อกี้”“นี่….” ฉินเฉาลูบจมูก เขารู้ว่าหยูลู่เป็นคนรักหน้าตา ฉะนั้น เรื่องที่เขาทำเมื่อกี้ในห้องครัวต้องทำให้เธอโกรธแน่ๆ“อู๋ซิ่น ว่ายังไง เธอว่าเขาจะกินซุปนี่ใช่มั้ย?” หยูลู่รีบหาพวก และหันไปถามอู๋ซิ่นที่อยู่ใกล้ๆอู๋ซิ่นลังเล แต่หลังจากคิดชั่วขณะ เธอก็ทำหน้ามั่นใจ และพยักหน้า
