ครั้งอย่างเงียบๆฉินเฉาก็หยุดพูด ทั้งสองคนรู้อยู่แก่ใจ และกอดอีกฝ่าย เพื่อมีความสุขกับความอบอุ่นชั่วขณะนี้แต่ไม่นาน มือฉินเฉาก็เริ่มอยู่ไม่สุข เริ่มจากบนเอวหยูลู่ จากนั้นก็เลื่อนลงไปอีก 10 เซน ลูบก้นนุ่มๆ กลมๆหน้าหยูลู่แดงก˹า ท่อนล่างอ่อนแรง และช้อนตามองขึ้น“ลู่ลู่…คืนนี้ฉันอยากกินกาแฟ…” ขณะที่มืออยู่ไม่สุข ฉินเฉาก็พูดเรื่องคืนแรกกับหยูลู่ทั้งสองจบคืนแรกของเขา เมื่อหยูลู่เอากาแฟมาให้เขา“ฉะ…ฉัน…” หยูลู่มองฉินเฉา ตาของเธอมีร่องรอยของความปรารถนา ดูเหมือนเธอเริ่มขยับ“หรือว่ากินตรงนี้เลยเป็นไง…” จู่ๆ ฉินเฉาก็ฉีกยิ้ม จากนั้นก็อุ้มเธอเหมือนกับเด็ก วางเธอไว้บนโต๊ะทำครัวหลังจากที่เธอกลับมาบ้าน เธอได้เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงยาวฉะนั้น ฉินเฉาจึงรีบถลกกระโปรงเธอขึ้น ถอดสายป้องกันของเธอได้อย่างง่ายดาย แล้วยังท่องทะยานเข้าสู่สนามรบอย่างรวดเร็วและแผ่วเบาแก้มก้นเปลือยเปล่าของหยูลู่กดลงไปที่หน้าโต๊ะ เธอกอดร่างของฉินเฉาไว้รับการปะทะของชายหนุ่ม จิตวิญญาณของเธอพลุ่งพล่าน แต่เธอยังคงมีสติที่จะไม่ส่งเสียงร้องออกไปให้คนอื่นได้ยินเธอทรยศเหลียวตงไค แล้วมีอะไรกับชายที่ป่าเถื่อนและเร่าร้อนอย่างฉินเฉา นี่ทำให้เธอรู้สึกผิดแต่ก็ตื่นเต้นอยู่ในทีเธอไม่ได้รักเหลียวตงไค และบางทียังรู้สึกรังเกียจกับนักธุรกิจที่บ้างานคนนี้แต่เธอไร้พลัง แรงกดดันของเหลียวตงไคราวกับฝันร้าย ทำให้เธอไม่มีปัญญากำจัดเขาออกไปได้จนกระทั่งฉินเฉาโผล
