เมื่อเห็นท่าทางคลั่งของฉินเฉาอยู่ในอากาศ แก๊งพี่น้องแสยะยิ้มและหยิบเอาวิทยุสื่อสารออกมาจากกระเป๋าเหลียวชาชา“ฉันยอมรับว่านายแข็งแกร่งกว่า” เสียงของเขาเผยความรู้สึกพอใจจนอดไว้ไม่อยู่ “แต่แกมันโง่ที่ทิ้งเหลียวชาชาไว้ข้างหลัง ฉันดัดแปลงยักษ์ตกตึกนี้ไว้แล้ว ครั้งหน้าที่เราพบกัน ฉันเกรงว่าจะเป็นในนรก”จากนั้นก็ทิ้งวิทยุสื่อสารลงพื้น และกระทืบมันเป็นชิ้นๆ“ลาก่อน!”เสียงดังผ่านออกมาจากวิทยุสื่อสารของฉินเฉา และจากนั้นก็เงียบไป เขามองพร้อมกับกัดฟัน ได้แค่มองดูวิธีที่แก๊งลักพาตัวนำเหลียวชาชาไป โชคไม่ดี เขา หยูลู่ และคนอื่นต่างพากันอยู่ที่จุดสูงสุดของยักษ์ตกตึกนี้พอดี“เป็นอะไรเหรอ?” หยูลู่เห็นฉินเฉาเงียบไปเลยถาม เธอไม่ได้มีสายตาเหมือนกับฉินเฉาที่จะมองเห็นบางสิ่งได้ชัดเจนในระยะ 50 เมตรแต่จากอารมณ์ของฉินเฉา หยูลู่ก็พอจะเดาได้ไม่มากก็น้อยว่าเกิดอะไรขึ้น“ชาชาน้อยถูกจับตัวไป!” คำพูดไม่กี่คำของฉินเฉาทำให้หยูลู่สะท้าน“ยิ่งกว่านั้นยักษ์ตกตึกนี้ยังถูกวางยาไว้ ฉันกลัวว่ามันจะดิ่งลงพื้นทั้งอย่างนี้เลย”“อะไรนะ!” หยูลู่กลัว ครั้งนี้หัวใจของเธอแทบเต้นออกจากอก“ฉินเฉา อย่าล้อกันเล่นแบบนี้นะ! ฉันกลัว!”“ฉันไม่ได้ล้อเล่น!” ฉินเฉาส่ายหัวอย่างจำยอม “เธอจะรู้ในอีกไม่นาน”“ไม่นาน? ไม่นานฉันจะตกไปตาย!” หยูลู่แทบบ้า เรื่องแบบนี้มันบ้าจริงๆ และเธอกลัวจนขวัญหาย“ผ่อนคลาย ฉันไม่ให้เธอตายหรอก” ทันใดนั้นฉินเฉาก็ยิ้ม และยื่นแขน