เมื่อถูกซ่างกวนหยานล้อ ทั้งฉินเฉาและหลิวชางอาย พวกเขาคิดว่าปากเธอช่างสามารถพูดได้ทุกอย่างทั้งสองคนอึดอัด และไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกันสักพัก“โอ้ ใช่….” หลิวชางจู่ๆ ก็พูดขึ้น “ไม่ใช่นายบอกว่า นายมีคำถามจะถามฉันหรอกเหรอ?”ฉินเฉาสะดุ้ง และส่องไปที่หน้าอกหลิวชาง แน่นอน มันไม่เล็ก จากสายตา พวกมันต้อง C แน่นอน เธอสมกับเป็นพนักงานต้อนรับสายการบินจริงๆ ขนาดของมันเป็นของชั้นยอดฉินเฉากลืนน˺าลาย และเขาไม่กล้าพูดคำพูดที่ติดอยู่ริมฝีปากเขาหลิวชางเหมือนจะเป็นสาวงามที่ไม่ปล่อยเรื่องจุกจิกไป รวมกับซ่างกวนหยานที่ป่าเถื่อนและดุร้ายข้างๆ เธอ ถ้าเขาทำให้สองคนนี้โกรธเขาไม่ต้องหวังว่าจะเดินออกไปได้อย่างมีชีวิตเลย“สุดหล่อ นายมีอะไรอยากถามเหรอ?” ตาของซ่างกวนหยานเบิกขึ้น “ดี ดี ขณะที่ฉันไม่อยู่ พวกเธอสองคนได้แอบคบกันแล้ว!”“แอบคบอะไรกัน! ยัยผู้หญิงปากเสีย!” หลิวชางขมวดคิ้ว “ซ่างกวนหยาน หยุดพูดเหลวไหลได้แล้ว! ถ้าเธอพูดพล่อยๆ อีกล่ะก็ ฉันจะโกรธแล้วนะ!”“ได้ ได้ ไม่ได้แอบคบกัน แต่พบกันอย่างโรแมนติก นี่โอเค ถูกมั้ย!”ซ่างกวนหยานแสยะยิ้ม สำหรับเรื่องที่เพื่อนเธอขู่ เธอไม่สนใจ“สุดหล่อ นายจะถามอะไรเหรอ? หรือว่าอยากจะถามว่าชางชางมีเวลามั้ย และจากนั้นก็ชวนเธอไปกินข้าวถูกมั้ย?” ซ่างกวนหยางถามพร้อมรอยยิ้ม “พวกผู้ชายมักจะถามคำถามโง่ๆ เพื่อตกสาวสวย สุดหล่อ ชางชางของเรามีความใฝ่ฝันสูง และนายต้องไม่จีบเธอด้วยคำถามเด็กๆ พวกนั้นนะ”
