ี้’‘คนโกง! อันธพาลใหญ่!’แต่เหลียวชาชาเป็นสาวน้อย เป็นคุณหนูจากครอบครัวร˹ารวย เธอไม่สามารถเกี่ยวขาของเธอไว้กับเอวฉินเฉาต่อ และตะโกนว่า จะเอา จะเอา!เหลียวชาชาพยักหน้าอย่างเย็นชา หน้าของเธอเย็นลง เธอถูกทำให้เป็นอิสระจากอ้อมแขนของฉินเฉา และวิ่งไปด้านข้าง ฉินเฉาช่วยไม่ได้ และทำได้แค่ลูบจมูกของเขา และจากนั้นก็ตามเธอไป…………..“เหมือนกับมีเสียงดอกไม้ไฟข้างนอก!” อู๋ซิ่นผลักศพออกไป ขณะหันหัวไปด้านข้าง ที่มีหยูลู่หน้าซีดอยู่ แล้วพูด“ไม่ ฉันไม่ได้ยิน…” หยูลู่เงี่ยหูฟัง แต่ไม่ได้ยินเสียงอะไร“บางทีอาจจะคิดไปเองก็ได้” อู๋ซิ่นส่ายหัว ไม่สนใจซอมบี้ที่นอนอยู่บนพื้น และนำหยูลู่ไปต่อ“อย่า อย่าทำให้ฉันกลัว…” หยูลู่เดินอย่างรวดเร็วไปจับแขนอู๋ซิ่นแน่น“ทำไมฉันต้องทำให้คุณกลัวด้วย?” อู๋ซิ่นพูดอย่างไม่เห็นด้วย“นอกจากนี้ มันยังไม่มีอะไรน่ากลัว”“เธอ? เธอไม่กลัว?”“ทำไมต้องกลัว? มีแต่ของปลอม” อู๋ซิ่นโบกมือและพูดว่า “ไม่มีอะไรน่ากลัวเกี่ยวกับของปลอม ยกเว้นของจริง ตัวอย่างเช่น เพนดูลัมนั่น นั่นถึงจะน่ากลัวจริงๆ ฉันรู้สึกว่าหัวใจจะหลุดออกมา!”“เธอกลัวความสูงเหรอ?”“ฉันไม่กลัวความสูง….อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกที่ถูกเหวี่ยงไปรอบๆ …มันน่ากลัว…ฉินเฉามหัศจรรย์มาก ภายใต้สถานการณ์นั้น เขายังคุยโทรศัพท์ได้!”เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ตาของอู๋ซิ่นก็ส่องแสง หยูลู่ขมวดคิ้ว คิดว่า ‘ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะชอบฉินเฉา…ได้แต่หวังว่ามันจะไม่มาก
