“อ๊า!” ราวกับแมวขี้กลัว ขนทั้งร่างของเหลียวชาชาลุกชี้ชัน ด้วยความกลัวเธอจึงเข้าไปอยู่ในแขนฉินเฉา และไม่กล้ามองขึ้นไปอีก“โอ้ กลายเป็นว่ามีคนแต่งเป็นผี” ฉินเฉายื่นมือออกไป และจับตามตัวของศพ “มันรู้สึกเหมือนจริงสุดๆ ล˺า ล˺าจริงๆ แค่รู้สึกว่าหลอกนิดหน่อย ใช่ มันคุ้มค่าที่จะแก้ไข”ฉินเฉาใจร้ายจริงๆ เขาแม้แต่ประเมินการแต่งตัวของคนอื่น“นี่…” หัวของศพหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา และพูดด้วยเสียงอู้อี้“ฉันคิดว่า การแต่งหน้าของฉันดีแล้วนะ ไม่ใช่ว่าฉันทำให้สาวน้อยนางนี้กลัวได้เหรอ”“นายก็ทำได้แค่ทำให้เด็กที่ไม่มี IQ อย่างเธอกลัวได้เท่านั้นแหละ”ฉินเฉายักไหล่ เหลียวชาชา ผู้ที่เพิ่งฟื้นตัวขึ้นมา เมื่อได้ยินคำสบประมาท เธอรีบยื่นมือไปหยิกเอวฉินเฉาหลายครั้งอย่างบ้าคลั่ง“ดูสิ” ฉินเฉาชี้ไปที่ตาเศร้าๆ ของเขา และพูดว่า “ดูที่ตาของนายสิด้วยร่างกายที่เน่าเปื่อยแบบนี้ ทำไมตาของนายยังดีอยู่ล่ะ? แล้วก็ ดูเล็บนายด้วย ไม่ได้ล้างมาเป็นปีแล้ว! เอาล่ะ ถ้านายอยากจะเล่นเป็นคนตายต้องจริงจังนะ เล็บยาว ที่นิ้วนั่น ไม่ทำให้คนกลัว แต่จะทำให้คนป่วย!”ศพหมดคำพูดโดยสิ้นเชิง และเงียบเป็นเวลานาน ทันใดนั้นก็ยื่นมือออกมาและพูดว่า“ตั๋ว”“นี่มัน…!” ฉินเฉาตบไหล่ชายคนนั้น หัวเราะ “วิธีที่นายเก็บตั๋วนี่ดีจริงๆ โคตรสร้างสรรค์ โคตรล˺า มา มาสูบบุหรี่กันว่าไง?”ฉินเฉาพูด พร้อมกับยื่นแม่น˺าแดงให้กับเขา“ตั๋ว….” ศพหดหู่ใจจริงๆ โดยไม่รับบุหรี่ เขาเอา
