มกับกัดฟัน หยูลู่ตกใจ และเอามือกอดไหล่ตัวเองอย่างไม่ตั้งใจด้วยความตระหนก มองมาที่ฉินเฉาอย่างไม่แน่ใจฉินเฉาตบหน้าผากตัวเอง “ทำได้ที่ไหนล่ะ…นี่ล้อฉันเล่นใช่มั้ย! ฉันจะไปมีความสามารถที่….น่ารังเกียจอย่างนั้นได้ยังไง!”“นายก็น่ารังเกียจมาตั้งแต่เริ่มอยู่แล้วนี่!” เหลียวชาชาทำหน้าทำตาใส่ฉินเฉา ทำให้เขารู้สึกอาย พลางคิดว่าเขาจะพูดเรื่องสิทธิกับเธอยังไง“ชาชา ดูเธอทำสิ เธอทำพี่กลัวแทบตาย” ในที่สุดหยูลู่ก็เอามือลงและลูบหน้าอกตัวเอง“พี่ลู่ลู่ แม้ว่าเขาจะไม่มีตาวิเศษ ยังไงเขาก็เป็นหมาป่า!” เหลียวชาชาดึงแขนหยูลู่ และพูดกับพี่สาวคนสวยของเธอ “ยังไงก็ พี่ต้องระวังนะอย่าปล่อยให้เขาเอาเปรียบพี่!”หยูลู่เหมือนกับคิดเรื่องอะไรบางอย่าง หน้าเธอแดง และสายตาของเธอมีท่าทางเขินอายจนไม่สามารถปกปิดได้ฉินเฉาที่อยู่ด้านข้างยักไหล่ อย่างที่พูด เขาไม่ได้เอาเปรียบเธอเล็กๆ แต่เขาเอาเปรียบทุกอย่างที่สามารถเอาจากเธอได้เมื่อดูเหมือนว่าทั้งคู่จะคิดเรื่องเดียวกัน หยูลู่ก็หันหัวไป และจ้องฉินเฉาอย่างอาฆาตฉินเฉาทำได้แค่เอามือลูบจมูก และหัวเราะแหะๆ ออกมา“ว้าว วันนี้มีซุป 2 อย่าง!” เหลียวชาชาเป็นคนที่เด็กที่สุดในพวกเขา 3 คน เธอจึงเป็นคนที่สนใจในเรื่องนี้สั้นที่สุด เธอหันความสนใจไปที่สิ่งอื่นเมื่อถูกกลิ่นดึงดูดความสนใจไป เหลียวชาชาก็สังเกตเห็นหม้อดินเผา 2 หม้อที่กำลังตั้งอยู่ และทันใดนั้นก็กลืนน˺าลายตัวเอง“พี่ลู่ลู่ นี่ซุปอะไร
