? ฉันคิดว่าฉันยังไม่เคยกินมาก่อน”“นี่คือซุปผักโขมมันฝรั่ง ฉินเฉาเป็นคนทำ” หยูลู่ชี้ไปที่ซุปที่เหลียวชาชาพูดถึง“พระเจ้า นายทำอาหารเป็นด้วยเหรอ!” เหลียวชาชาพูดเหมือนกับว่ามีใครบางคนมาบอกเธอว่าดาวอังคารจะพุ่งชนโลก เธอกระโดดขึ้นจากพื้น และมองไปที่ฉินเฉาราวกับว่าเขาเป็นเอเลี่ยน“ทำไมเธอมองฉันอย่างนั้นล่ะ!?” ฉินเฉาค่อนข้างหงุดหงิดกับท่าทางแบบนี้ ทันใดนั้นก็กุมมือตัวเองไว้บนหน้าอก และพูดด้วยความตระหนกว่า “หระ หรือว่าเธอมีตาวิเศษ!?”ทันใดนั้นหยูลู่ก็หัวเราะออกมา ขณะที่เหลียวชาชาแทบจะบ้าตายพลางหวังว่าเธอจะสามารถเอามีดไปแทงชายคนนี้ได้สักครั้ง แต่จากนั้นเธอก็คิดได้ว่าชายคนนี้ฟันแทงไม่เข้า…จะเป็นยังไงถ้าชายที่น่ากลัวอย่างเขาแต่งงานกับเธอ ไม่ใช่แค่สามารถปกป้องเธอได้เท่านั้น เขายังสามารถเตรียมอาหารให้เธอได้ทุกวันอีก…พระเจ้า วันนี้ช่างเป็นวันที่มหัศจรรย์จริงๆ …..ตาของเหลียวชาชาเริ่มเป็นประกาย“เฮ้ เฮ้” ฉินเฉาผลักเธอเบาๆ สองครั้ง “ดูหน้าตาชั่วร้ายของเธอสิเธอคิดอะไรของเธอกัน?!”“หน้านายสิชั่วร้าย!” เหลียวชาชาสะดุ้งจากจินตนาการของเธอสั่นไปด้วยความโกรธ และอยากจะเอามือกะซวกฉินเฉาเมื่อมองดูตัวตลกทั้งสองคนนี้ หยูลู่ก็รีบเข้าไปห้าม“เลิกทะเลาะกันได้แล้ว มาลองชิมรสชาติซุปนี้กันดีกว่า”หยูลู่พูดพร้อมกับยกหม้อลงจากเตา และตักขึ้นมา 2 ชาม แล้ววางไว้บนโต๊ะ กลิ่นหอมที่โชยออกมา ราวกับมือน้อยๆ สองข้างที่เกี่ยวจมูกของฉิ
