นเฉาและเหลียวชาชาฉินเฉาไม่กลัวความร้อน เขายกมันขึ้นมาและซดทั้งอย่างนั้นเลย“ไม่เลว ไม่เลว ซุปของลู่ลู่เยี่ยมจริงๆ”คำชมนี้ทำให้หยูลู่ดีใจ ตาของเธอหวานหยดราวน˺าผึ้ง“แน่อยู่แล้ว ซุปของพี่ลู่ลู่ของฉัน เป็นซุปที่ดีที่สุดภายใต้ดวงอาทิตย์นี้” เหลียวชาชาร้องออกมาขณะที่กำลังเป่าซุปอยู่“เยี่ยม ฉันจะให้เธอชิมของฉัน” ฉินเฉาก็ตักซุปใส่ชาม และยกให้หยูลู่“ชิมดู ระวังด้วย มันร้อน”“ขอบ…ขอบคุณ”“นี่ นายน่ะ ทำไมไม่ตักให้ฉันด้วย?” เหลียวชาชาพูดด้วยความไม่พอใจ“ช่วยตัวเองสิ มีมือมีเท้าเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?” ฉินเฉายิ้ม และก้มหัวลงดื่มซุปต่อเหลียวชาชาแทบบ้าตาย และตักซุปชามใหญ่ให้ตัวเอง ทั้งสองสาวชิมซุปในเวลาเดียวกัน ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าในปากของพวกเธอเต็มไปด้วยกลิ่นหอม ทำให้เกือบจะกลืนลิ้นตัวเองไปด้วย“แม้ว่าจะเทียบไม่ได้กับซุปที่มาสเตอร์เชฟทำ” หยูลู่ประเมินอย่างซื่อสัตย์ “แต่ก็เป็นรสชาติเฉพาะตัว หลังจากที่ชิมมัน ฉันรู้สึกว่าทั้งร่างรู้สึกอบอุ่น ฉินเฉา ระดับทำซุปของนายดีมากเลย อย่าลืมบอกวิธีทำให้ฉันด้วยนะ”“แฮ่ม อย่าห่วงไปเลย แน่นอนว่าฉันจะบอกวิธีของฉันให้เธอ…”ฉินเฉายิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย“ก็แค่งั้นงั้น ฉันแทบจะกินไม่ลง” เหลียวชาชาที่กินซุปหมดแล้วลูบกระเพาะของเธอ และพูดว่า “เพื่อตอบแทนซุปที่กินยากของนายสุดสัปดาห์นี้ นายต้องพาฉันไปสวนสนุก!”
