้การ์ดของเหลียวตงไค ผู้ที่มีหน้าที่ดูแลเหลียวชาชา ถ้าใครกล้าลงมือกับฉินเฉา เหลียวตงไคคงไม่อนุญาตในการมีอยู่ของครูพละ ไม่ว่าหลี่เจ๋ออันจะโกรธแค่ไหน เขาก็ไม่กล้าเผชิญหน้ากับฉินเฉา“ล้างคอรอไว้เลย!” หลังจากทิ้งคำพูดสกปรกไว้ หลี่เจ๋ออันก็จากไปพร้อมร่างที่เต็มไปด้วยฝุ่น และความแค้นคับอกนักเรียนคนอื่นๆ ก็พากันแยกย้าย เพราะว่ากริ่งหมดคาบได้ดังขึ้นมาแล้ว“ขอบคุณค่ะ!” อู๋ซิ่นเอามือกุมหน้าอก และถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก “ถ้าไม่ใช่เพราะความช่วยเหลือของคุณ คืนนี้ฉันคงต้องไปเดทกับหลี่เจ๋ออันแล้ว”อู๋ซิ่นพูด หยิบกระเป๋าของเธอจากข้างสนามวอลเล่ย์ แล้วหยิบขวดน˺าออกมายื่นให้ฉินเฉา“นี่ค่ะ ดื่มน˺าก่อน”“ขอบใจ เป็นอะไรเหรอ? หรือว่าเขาจะกินเธอจริงๆ?” ฉินเฉาอดกวาดตามองสาวร่างสูงนี้ไม่ได้ กระแอมแห้งๆ ออกมา คีบบุหรี่ รับขวดน˺ามา และเปิดฝามันออกแล้วยกดื่ม“หึ ชายคนนี้มีชื่อกระฉ่อนทั่วโรงเรียน เขามีชื่อเล่นว่า นักฆ่าเวอร์จิ้น” เหลียวชาชาพูดอย่างโมโห“แค่ก!” น˺าแร่ที่ฉินเฉาเพิ่งดื่มเข้าไปถูกพ่นออกมา และตกลงบนหน้าอกของอู๋ซิ่นนี่ทำให้หน้าอู๋ซิ่นแดง โชคดีที่เธอใส่ชุดออกกำลังกายของผู้หญิงไว้ข้างใน ไม่อย่างนั้น น˺าพวกนี้คงเผยให้เห็นอะไรต่อมิอะไรข้างในเสื้อของเธอแล้ว“ขอโทษ ฉันขอโทษ!” ฉินเฉารีบขอโทษ และมองไปที่เหลียวชาชาที่อยู่ใกล้ๆ “ยัยหนู ไม่ใช่ว่าเธอก็มองเหรอ แล้วคำขอโทษเธอล่ะ”“หึ! ฉันมองอะไร! ฉันแค่พูดความจริงเท่านั้น
