!” เหลียวชาชาโบกมืออย่างไม่พอใจ “อู๋ซิ่น ว่าไง คิดว่าที่ฉันพูดถูกมั้ย?”“นี่…นี่…” อู๋ซิ่นหน้าแดง เธอเช็ดเสื้อของเธอด้วยทิชชู อายจนไม่กล้าพูดออกมา แม่วัวสาวนี้ต่างจากแต่ก่อนที่ดูมั่นใจและเด็ดเดี่ยวเมื่อมองดูอู๋ซิ่นทำความสะอาดเสื้อผ้าบนรูปร่างที่ได้รูปของเธอ ฉินเฉาก็รู้สึกกระหายน˺า เขารีบกลืนน˺าแร่เย็นๆ ลงไป พยายามดับกระหายความปรารถนาในใจของเขาตั้งแต่ที่เขาผลักหยูลู่ล้ม มันเหมือนกับมีอะไรบางอย่างในใจเขาตื่นขึ้น เมื่อก่อน เมื่อเขาเห็นสาวสวย เขาอย่างมากก็แค่จินตนาการ แต่มาตอนนี้ เมื่อเขาเห็นสาวสวย พวกเธอมักจะครอบงำความปรารถนาของเขา‘หรือว่า หลัวเต๋อนี้ เมื่อก่อนก็เป็นพวกคลั่งเซ็กส์เหมือนกัน?’ ฉินเฉาคิด“เอาล่ะ พักเที่ยงแล้ว เพื่อขอบคุณ ที่คุณช่วยเหลือ ฉันจะเลี้ยงมื้อนี้เอง!” เมื่อเช็ดเสื้อผ้าเสร็จ หน้าของอู๋ซิ่นก็สงบลงหน่อย และพูดกับฉินเฉา“ลืมมันซะ!” โดยที่ไม่รอให้ฉินเฉาพูด เหลียวชาชารีบตะโกนออกมา “อู๋ซิ่น มันไม่ง่ายที่เธอจะทำงานพาร์ทไทม์ทุกวัน ให้ฉันดูแลเขาเอง ถ้าเธอเชิญเขาไปกินข้าว เขาจะกินจนเธอล้มละลาย!”“อย่าห่วงไปเลย” อู๋ซิ่นยิ้มอายๆ “ฉันชวนไปกินที่โรงอาหารอาหารที่นั่นถูกจะตาย”“ต่อให้เป็นโรงอาหารก็เถอะ เขาจะกินจนอาหารที่นั่นหมด….”เหลียวชาชามองไปที่ฉินเฉา ขณะที่หรี่ตาของเธอมาที่เขา “เจ้านี่ไม่ใช่คน…เขาเป็นหมู….”“ทำไมเธอพูดอย่างนั้นล่ะ…” ฉินเฉาหัวเราะ “ระวังไว้เถอะ ฉันจะกินจนทำให้บ้านเ
