ธอล้มละลาย”“หึ แค่นายน่ะเหรอ?” เหลียวชาชาพูดอย่างภูมิใจ “ต่อให้มีนาย100 คน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้บ้านฉันล้มละลาย เป็นเด็กดีและติดตามคุณหนูคนนี้ นายจะไม่อดตาย”“เธอหมายถึง คนใช้ส่วนตัวเหรอ?” ฉินเฉาพูดเสียงเบา“ใช่….” ทันใดนั้นเหลียวชาชาก็หน้าแดง ก้มหัวลง และยื่นมือออกมาดึงชายเสื้อของฉินเฉา พร้อมกับเสียงที่เบาเหมือนยุง พูดว่า“เรื่องนั้น…ขอบคุณ….”“หะ? เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ?” ฉินเฉาผู้ที่หูดีเสมอ ก็แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน กะพริบตา และถามเสียงดัง“ฉันบอกว่า ขอบคุณ” สาวน้อยบุ้ยปาก แต่ว่าเสียงของคุณหนูคนนี้ยังเบาอยู่ดี“อ๊า? พูดดังๆ หน่อย ฉันไม่ได้ยิน!”“ฉินเฉา ไอ้เบื้อก! ฉันบอกว่า! ฉัน! ขอบ! คุณ!” เหลียวชาชาโมโหเธอแทบจะตะโกน 3 คำนี้ออกมา“เฮ้อ อยู่ดีๆ หูฉันก็ไม่ดีขึ้นมา” ฉินเฉาแคะหูของเขา “ชาชาน้อยพูดอีกครั้งได้มั้ย แต่ครั้งนี้ขอดังๆ หน่อย?”“ฉินเฉา ไปตายซะ!” เหลียวชาชายกเท้าขึ้น และเตะใส่หน้าแข้งฉินเฉา “ฉันจะตีนาย!”“ฮ่าฮ่าฮ่า!” ฉินเฉาหัวเราะออกมาเสียงดัง “ใช่ ใช่ แบบนี้แหละถึงจะเป็นเธอ เธอเป็นทีเร็กซ์ชัดๆ ทำไมถึงต้องทำตัวเป็นผู้หญิงด้วย”“นายนั่นแหละทีเร็กซ์!” เหลียวชาชาอยากจะแก้แค้นฉินเฉาเล็กๆน้อยๆ แต่เธอทำได้แค่พูดออกไปด้วยความโกรธผ่านน˺าเสียงของเธอเธอคิด ‘ไอ้เบื้อกฉินเฉานี่ ฉันรอที่จะรัดคอเขาไม่ไหวแล้ว แย่จริง ที่ฉันเป็นแค่หนูน้อยน่ารัก ไม่ใช่ทรานซ์ฟอร์เมอร์ส’“ถ้าเธอไม่ใช่ทีเร็กซ์ แล้วใครจะเป็