น!” ฉินเฉาพร้อมกับกายาเพชรไม่สนใจว่าเหลียวชาชาจะตีเขายังไง“งั้นบอกฉัน ใครกันถึงจะเรียกว่าผู้หญิง!” เหลียวชาชาไม่มั่นใจและพูดออกมาเสียงดัง“ดูนี่ เรามีอยู่นี่แล้วคนหนึ่ง!” ฉินเฉาพูด พร้อมดึงอู๋ซิ่นที่อยู่ใกล้ๆเข้ามา และชี้ไปที่เธอแล้วพูดกับเหลียวชาชา“ฮึ่ม!” ผิดคาด เหลียวชาชาไม่ปฏิเสธ เอามือกอดอก หันหัวหนีและไม่สนใจฉินเฉา‘ในใจเขา ฉันเป็นผู้หญิงเหรอ?’ อู๋ซิ่นคิดกับตัวเอง หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้น เธอเร่งฝีเท้าเพื่อปกปิดใบหน้าที่แดงก˹าของเธอ“พอแล้ว ทั้งสองคน หยุดทะเลาะกันได้แล้ว ไปกันเถอะ ก่อนที่พักเที่ยงจะหมด”โรงเรียนหัวกะทิยังไงก็เป็นโรงเรียนหัวกะทิ แม้จะแค่โรงอาหารก็ต่างกับที่อื่น แม้ว่าจะชื่อว่าโรงอาหาร แต่มันกลับเหมือนร้านอาหารมากกว่า หลากเชฟหลากสไตล์ต่างอยู่ที่นี่ ไม่ว่าอยากจะกินอะไร ก็สามารถหาซื้อได้ทั้งนั้น“ว่ากันว่า ที่โรงอาหารนี้ ต้องใช้การ์ด ฉันก็ไม่เคยกินที่นี่มาก่อนเหมือนกัน” เหลียวชาชา จากกระเป๋าของเธอ หยิบการ์ดออกมาเล่นในมือ “ครั้งนี้ฉันเลี้ยงเอง ไม่อย่างนั้นเธอจนแน่ ถ้าเลี้ยงเจ้านี่”“ให้ฉันเลี้ยง!” อู๋ซิ่นตัดสินใจรักษาหน้าของเธอ “ฉันเพิ่งเติมเงินเข้าการ์ด 100 หยวน มันพอสำหรับอาหารสำหรับเรา 3 คน”“ฟังฉันนะ มันไม่พอจริงๆ ….” เหลียวชาชามองไปทางฉินเฉา และทำท่าวางมาดไปทางเขา “แม้ว่าฉันจะไม่เคยใช้การ์ดนี้ แต่มันต้องมีเงินอยู่มากแน่นอน มาเถอะ เราจะใช้การ์ดใบนี้กัน”จากนั้น โดยไม่ฟั
