บเธอ“ชาชา มานี่ เรากำลังขาดคน!” นี่เป็นคาบอิสระ ครูแค่นั่งอยู่ด้านข้าง ปล่อยให้นักเรียนทำกิจกรรมของตัวเองไปแต่เหล่านักเรียนชายหญิงจะอยู่ว่างได้ยังไง? เหล่าคนที่รักวอลเลย์บอลต่างตั้งทีมของตัวเอง 2 ทีม เพื่อเริ่มแข่งขันอู๋ซิ่นในชุดกีฬา ยืนอยู่ในทีมในฐานะตัวเซต เมื่อเธอเห็นเหลียวชาชาและฉินเฉา เธอรีบโบกมือและตะโกน“ไปสิ ลุกได้แล้ว อู๋ซิ่นกำลังเรียกเธอแน่ะ!” แม้ว่าเธอจะใช่ชุดกีฬามันก็ยังไม่สามารถยับยั้งหน้าอกที่ยิ่งใหญ่ของเธอได้ในชุดยิมหลวมๆฉินเฉาปากคอแห้งผากเมื่อเห็นมัน“ยังไม่ไปอีก!” ฉินเฉาแย่ง PSP จากมือของเหลียวชาชา “หยุดได้แล้ว ถ้าเธอไม่ออกกำลังกาย หน้าอกของเธอจะโตได้ไง!”“ไอ้หมาป่า! ตาของนายกำลังตกอยู่ในบราหรือไง?”“แม้ว่ามันจะตกอยู่จริง มันก็ไม่ตกไปที่หน้าอกเธอหรอก เพราะว่ามันจะไหลออกตรงกลาง”“ฉินเฉา ฉันจะตีนาย!”“พอแล้ว ไปเล่นวอลเลย์บอลนู่น ถ้าเธอชนะ ฉันจะให้สัญญาเธอหนึ่งอย่าง!”“จริงเหรอ?” ทันใดนั้นสาวน้อยก็สนใจ มองมาที่ฉินเฉาอย่างไม่แน่ใจ“แน่นอน! สุภาพบุรุษอย่างฉัน ฉินเฉาพูดมัน มันก็ดีเหมือนกับลงแส้ม้านั่นแหละ!”“เหอะ!” เหลียวชาชาหน้าแดง “หน้าไม่อาย คิดไปเองว่าตัวเองเป็นม้าเร็วในแส้เดียว!”(TL: จากสุภาษิต: สุภาพบุรุษพูดมัน (เพียงแค่เดือยที่โผล่ขึ้นมา)ม้าเร็ว (ควบกับ) เดียว (ประท้วง) แส้ หรือจะพูดง่ายๆ คือ คำพูดผู้ชายล˺าค่าดุจทองคำ)“ใครสนแส้อะไรนั่น ฉันหมายถึงว่าฉันพูด!”“ได้ งั้นมาเกี่ย
