่มแดง“มันคือไวน์แดงเบอกันดี้ เช่นพวก แชมเบอติน! ครูคะ อาหารที่นโปเลียนชอบที่สุดคืออะไรคะ?”“….” ครูสาวน˺าตาคลอ“มันคือไก่ค่ะ ไก่มาเรนโก้! ครูคะ…”“ชาชา พอได้แล้ว นั่งลงและฟังที่ครูสอน” เมื่อบรรยากาศในห้องเรียนเริ่มแปลกมากขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้นก็มีน˺าเสียงเกียจคร้านจากข้างหลังห้องดังออกมาครูสาวมองไปที่คนที่ช่วยเธอ ก็พบว่าผู้ที่พูดช่วยเธอกลับเป็นบอดี้การ์ดคนนั้นเหลียวชาชาไม่เชื่อฟัง แต่เมื่อฉินเฉายื่นนิ้วและส่ายไปมาความหมายคือเตือนความทรงจำของเหลียวชาชา เกี่ยวกับข้อตกลงระหว่างพวกเขาทั้งสองแม้ว่าเหลียวชาชาจะไม่พอใจ แต่สุดท้ายเธอก็หยุด และนั่งกลับลงไปที่ที่นั่งของเธอ และบุ้ยปากแต่ไม่พูดอะไรครูสาวในที่สุดก็เช็ดน˺าตา คิดว่า ‘ยัยแม่มดน้อยนี่ ทำไมถึงมาคาบเรียนของฉัน! ทำไมเธอไม่โดดเรียนไปซะ? ยัยเด็กไม่มีจิตสำนึกนี่ ใครปล่อยให้เธอมาโรงเรียนกัน!’ฉินเฉาที่ยืนอยู่หลังห้อง จามออกมา ‘ฮา ต้องมีคนกำลังคิดถึงฉันแน่ๆ แน่นอนว่าต้องเป็นสาวสวย!’ เขาคิดฉินเฉาไม่ได้รู้เลยว่าเขาได้สร้างความปั่นป่วนขึ้นในห้องเรียนอย่างมากเหล่านักเรียนพากันตะลึง เพราะว่าคนที่พูดเป็นแค่บอดี้การ์ด! แต่เหลียวชาชาเป็นถึงลูกรักของเหลียวตงไค ถ้ามีใครกล้าขึ้นเสียงกับเธอล่ะก็ เขาคนนั้นจะต้องได้พบกับความยากลำบากไม่ต้องเอ่ยถึงว่า เหลียวชาชาฟังคำของชายคนนี้จริงๆ ‘หรือว่าบางที ระหว่างพวกเขาอาจมีเรื่อง กุ๊กกิ๊กเกิดขึ้นก็ได้ จริงมั้ย?’ พวกเขา
