คิดหลังจากนี้ เหลียวชาชาก็ไม่สนใจคาบเรียนอีกต่อไป เธอหยิบ PSPจากกระเป๋าและเริ่มเล่นมันเมื่อครูสาวเริ่มสอนตามแผนของเธอต่อไป ฉินเฉาและนักเรียนคนอื่นเริ่มรู้สึกง่วงนอน เมื่อตอนที่เด็กสาวถามคำถามเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเหล่านักเรียนเหมือนกับกระฉับกระเฉง มีชีวิตชีวา ถ้าครูสาวเลือกที่จะสอนเรื่องที่นักเรียนสนใจ มันคงจะดีกว่านี้มันเป็นเพราะว่าครูสาวยังไม่ค่อยมีประสบการณ์ ยิ่งกว่านั้นประวัติศาสตร์มันก็เป็นบทเรียนน่าเบื่อจริงๆ แต่เมื่อเธอพูด บรรยากาศก็กลายเป็นแห้งผาก เหมือนกับบางคนที่เพิ่งกินขนมปังเสร็จ แต่ไม่ได้ดื่มน˺าตาม“กริ๊งงงง!” ในที่สุดก็หมดคาบ ฉินเฉาเริ่มขยับแขนขา การมาเป็นเพื่อนชาชาเรียนหนังสือเป็นบททดสอบความอดทนของเขาจริงๆเสียงกริ่งเหมือนกับคาถาที่ปลุกเหล่านักเรียน นักเรียนคนแล้วคนเล่าเริ่มมีชีวิตชีวา และก่อนที่ครูจะจบคาบ เหมือนกับกลัวจะถูกฆ่าพวกเขารีบพุ่งออกไปจากห้องแม้แต่อู๋ซิ่น หลังจากเดินช้าลงเพื่อทักทายฉินเฉาแล้วก็รีบออกจากห้องเรียนไปไม่นาน ห้องเรียนขนาดใหญ่ ก็เหลือเพียงแค่ฉินเฉา และเหลียวชาชาเท่านั้น“โอย ยืนโดยไม่เคลื่อนไหวเลยนี่ทำให้ร่างกายฉันแข็งเป็นบ้า!” ฉินเฉานั่งลงที่เก้าอี้ข้างหลัง และยกเท้าขึ้นพาดบนโต๊ะอย่างทึ่มทื่อ“น่าเบื่อ มาเรียนที่โรงเรียนทีไร น่าเบื่อแบบนี้เป็นประจำ” เหลียวชาชาที่เล่น PSP ของเธออยู่พูดออกมา“แชะ!” ฉินเฉาจุดบุหรี่แม่น˺าแดง และคาบมันไว้ในปาก “ไม่จริงหรอก โ