ะเล็กตรงหน้า เขารีบพูดด้วยน˺าเสียงอายๆ ว่า “หลังจากที่ได้กินไปนิดหน่อยแล้ว ผมไม่สามารถหยุดตัวเองได้ ผมเป็นผู้ชายที่มีความอยากอาหารมาก น่าอายจริงๆ ช่างน่าอายจริงๆ”“นาย นายคงไม่ใช่ตือโป้ยก่ายกลับชาติมาเกิดหรอกนะ?” เมื่อเหลียวชาชาพ่นคำพูดออกมา ทันใดนั้นเธอจำได้ถึงฉากเมื่อก่อนหน้าตอนที่อยู่ในมันเดเล่ คลับ ในซูโจว เมื่อฉินเฉาคนเดียวจัดการโต๊ะบุฟเฟต์ที่เต็มไปด้วยอาหารถึง 3 โต๊ะ‘ชายคนนี้ต้องเป็นวิญญาณหมูในร่างมนุษย์อย่างแน่นอน’สองสาวงามคิดแบบนี้ในเวลาเดียวกัน“ขอบคุณสำหรับอาหาร แม้ว่าผมจะกินไปได้แค่ครึ่งเดียวก็เถอะอย่างน้อยผมก็ยังรู้สึกว่ามีอะไรอยู่ในท้องล่ะนะ” ฉินเฉาลูบท้องของเขาด้วยความพอใจ และหัวเราะ“ดูเหมือนว่าเราต้องเพิ่มอาหารขึ้นอีกหน่อยล่ะนะ…” หลังจากผ่านไปนาน ในที่สุดหยูลู่ก็พูดออกมาหลังจากทานอาหารเสร็จ ฉินเฉาก็กลับไปที่ห้องของเขา และเริ่มเรียกหาโรซี่“โรซี่! โรซี่ออกมา!” ฉินเฉาเปล่งเสียงเรียกอยู่หลายครั้ง แต่ไม่มีร่างที่คุ้นเคยลอยออกมา“โรซี่? โรซี่ออกมาได้แล้ว เธอไม่อยากกินอะไรอร่อยๆ เหรอ? พี่ใหญ่คนนี้ซื้อลูกอมมาให้แน่ะ!” ฉินเฉาทำเหมือนกับกำลังล่อเด็กๆ เรียกเธอด้วยเสียงเบาๆ“โรซี่? โรซี่? ยัยนี่ หรือเธอกำลังอาบน˺าอยู่ในนรก?” โรซี่ไม่ออกมาปล่อยให้ฉินเฉาทำได้แค่ยักไหล่ตัวเองหลังจากที่รอจนเบื่อ ทันใดนั้นฉินเฉาก็จำได้ถึงไต้ซือชิฟาง ผู้ที่เขาพบเมื่อตอนกลางวัน ที่ให้พระสูตรหัวใจเพชรกับเขา
