ต้องให้คนอื่นดูแลด้วย?ภายในที่พักตระกูลเหลียวนี้ หยูลู่เตือนตัวเองเรื่องนี้บ่อยๆ“ยังไงก็เถอะ พี่หยูลู่ ทำไมฉันไม่เห็นผู้ชายหน้าเหม็นนั่นเลยล่ะ?หรือว่าเขาแอบหลับอยู่ในห้อง แต่กลับหลับเลยเวลา?” เหลียวชาชาเป่าลมจากปากใส่ถ้วยซุป และถามโดยบังเอิญ“อ๊า!” หยูลู่ตกใจ และกุมแก้มตัวเอง “ไม่ดีแล้ว ฉันลืมบอกเขาเรื่องข้าวเย็น!”“งั้นก็ไม่ต้องบอกเขา แค่อดข้าวสักมื้อคงไม่ตายหรอก!” เหลียวชาชาพูดด้วยน˺าเสียงสะใจ“จะไปดีได้ยังไง ตอนนี้ ถึงยังไงเขาก็เป็นคนที่อาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้” หยูลู่กล่อมเหลียวชาชา “ชาชา หลังจากนี้ เธอต้องทำตัวดีๆ กับเขานะ โอเค๊”“ฮึ่มม พอแล้ว พอแล้ว ฉันไม่ได้จะกินเขาสักหน่อย ชายคนนี้แย่จริงๆ เขารังแกฉัน แต่พี่หยูลู่กลับไม่เข้าข้างฉัน!”เหลียวชาชาบุ้ยปาก และพูดออกมาอย่างไม่พอใจ“ฉันจะไปหาเขา ตอนนี้ ไม่แน่เขาอาจจะหิวอยู่ก็ได้”ที่หญิงสาวเดานั้นถูกต้องแล้ว ฉินเฉากำลังหิวอยู่จริงๆ หิวมากด้วยหลังจากกิน KFC มื้อเที่ยง เขายังต้องต่อสู้กับคนในบ้านเหลียวตงไคเมื่อตอนบ่ายอีก ในตอนเย็น เขาก็ไม่รู้ว่าจะไปกินข้าวที่ไหน ท้องของฉินเฉาเริ่มอาละวาดแล้วความต้องการของเขาตอนนี้ใหญ่มาก ฉินเฉามักจะคิดอยู่บ่อยๆ ว่าแค่เงินเดือนการ์ดของเขาคงไม่พอจะเลี้ยงกระเพาะตัวเองได้“โอ้ สวรรค์! เมื่อไหร่พวกเขาถึงจะเสิร์ฟมื้อเย็นกัน!” ฉินเฉาที่นั่งอยู่บนโซฟาอดร้องออกมาไม่ได้ในตอนนี้ บนโต๊ะกาแฟตรงหน้าเขา ได้ปรากฏไก่ย่างกรอบ
