ย์ หรือลมฝนอย่างแท้จริง”“ฝน? (หยูลู่ แปลว่า ฝน) ” ฉินเฉาอดล้อไม่ได้ “เฮ้ เธอเป็นฝนหรอกเหรอ! ฉันต้องการฝน คนสวยทำไมเธอไม่ให้น˺าฉันหน่อยล่ะ”“นาย ชายคนนี้พูดเรื่องจริงจังไม่ได้จริง ๆ ” เหมือนกับว่าไม่เคยมีใครล้อเธอมาก่อน หน้าของหยูลู่แดงอย่างไม่คาดคิด แล้วน˺าเสียงของเธอกลายเป็นอ่อนหวานกว่าเดิม“เดี๋ยวฉันจะพาไปดูห้องของนาย” หยูลู่ทันใดนั้นก็เงียบลง ก้มหัวของเธอลงเดินนำหน้าเงียบ ๆ ด้านหลังของหยูลู่งดงามมาก ผมของเธอหยักเป็นลอนไหลลงตามแผ่นหลังของเธอตามฝีเท้าที่ย่างก้าวยิ่งกว่านั้น ผมของเธอยาวมาก ยาวจนถึงเอวของเธอ เมื่อมองตามผมของเธอไป จุดสนใจจะอยู่ที่บั้นท้ายที่ยื่นออกมาของเธอถ้าตาของเขากลายเป็นมือได้ ฉินเฉาจะต้องจับเจ้าสองก้อนนั่นแน่นอน“นี่ห้องของคุณ” หยูลู่พาฉินเฉามาที่ห้องที่อยู่มุมหนึ่งของชั้นแรกแล้วเปิดประตูให้ฉินเฉา‘สวรรค์!’ นี่เป็นปฏิกิริยาแรกเมื่อฉินเฉาเข้ามาในห้อง แล้วมองดูมัน ห้องนี้มีพื้นที่มากกว่า 70 ตารางเมตร ใหญ่กว่าห้องรูหนูในซู่หนานของเขาอีก ในห้องตกแต่งเรียบร้อยแล้ว รวมถึงห้องน˺าด้วย นี่มันเหมือนกับห้องชุดของประธานาธิบดีหน่อย ๆ“จริง ๆ แล้วห้องนี้ไม่ได้เตรียมไว้ให้บอดี้การ์ด แต่ผู้อำนวยการเหลียวบอกว่า เราต้องรับรองคุณให้ดีที่สุด ดังนั้นมันจึงเป็นของคุณ”หยูลู่อธิบาย บอดี้การ์ดไม่ได้รับอนุญาตให้อาศัยในคฤหาสน์หลังใหญ่ บริเวณด้านข้างของบ้านหลังนี้มีหอพักอยู่ เหลียวตงไคสร้างไว้ใ