้องไป“วันนี้ถือว่าแล้วไปซะ แต่พรุ่งนี้เธอต้องไปโรงเรียน” ฉินเฉาตีเหล็กตอนที่ยังร้อน พูดกับเหลียวชาชา“ฮึ่มมมม รู้แล้ว! น่ารำคาญจริง! ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ สักพัก นายออกไปก่อน!” เหลียวชาชาพบว่าเธอได้เข้าไปสู่กับดักของฉินเฉาปฏิสัมพันธ์ของเธอกับคนอื่นมีน้อยมาก ดังนั้นเธอจึงตกลงสู่กับดักของฉินเฉาอย่างง่ายดายสาวน้อยทิ้งตัวลงบนเตียง เอาผ้าคลุมหัว ดูเหมือนกับไม่ต้องการจะปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นฉินเฉามองดูหลังของสาวน้อยนางนี้ แล้วคำนวณว่าเธอมีทรวดทรงที่ดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งบั้นท้ายของเธอ ซึ่งทำให้เขาอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ เด็กสาวอายุ 17 ปี ไม่ได้เป็นอะไรเลยนอกจากเด็กหลังจากจัดการกับเหลียวชาชาแล้ว ฉินเฉาถอยออกมาจากห้องอย่างพอใจ“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเหลียวชาชายอมอ่อนข้อ แล้วเชื่อฟังแบบนี้ คุณเปิดหูเปิดตาให้ฉันจริง ๆ ” หลังออกมาจากห้อง หยูลู่ที่ไม่สามารถทนได้อีกต่อไปก็เข้ามาคุยกับฉินเฉา“เรื่องง่าย ๆ จัดการกับเด็กไม่เห็นยาก” ฉินเฉาพูด “ถึงแม้ว่า ผมจะรู้สึกว่าเหลียวชาชาจะหัวแข็งไปบ้าง แต่เธอก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาแค่นั้น วุฒิภาวะของเธอยังเด็กอยู่มาก ออกจะไร้เดียงสาด้วยซ˺าบางทีถ้าเธอมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นมากขึ้น เธออาจจะโตขึ้นก็ได้”“นั่นเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ แม่ของเธอตายตั้งแต่เธอยังเล็ก แล้วเหลียวตงไคก็ปกป้องเธอเกินจำเป็น ชาชาจึงเหมือนกับพืชที่ปลูกในเรือนกระจก ซึ่งยังไม่มีประสบการณ์พบแสงอาทิต
