บที่เหมือนจะพูดมาก พูดกับฉินเฉาขณะขับรถ“คนตัวเล็ก ๆ อย่างเรา แม้ว่าจะทำงานจนตาย ก็ไม่สามารถมีบ้านที่หรูแบบนั้นได้หรอก ฉันผ่านที่นั่นหลายครั้ง ในสายตาฉัน ที่นั่นถูกปิดล้อมด้วยปราสาทที่เหมือนกำแพง แล้วพูดได้ว่า เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของเมืองตงชวนเรา”“เหลียวตงไคนี่รวยมากเหรอ?” ฉินเฉาอดถามออกมาไม่ได้“แน่นอน เขาทำงานในอสังหาริมทรัพย์ ใช้บ้านเพื่อขูดรีดเงินจากผู้คนธรรมดา เขาจะไม่มีเงินได้ยังไง? แต่เขาก็ยังต้องประสบกับความยากลำบาก เหลียวตงไคมีศัตรูมาก ฉันได้ยินว่าบอดี้การ์ดคนหรือสองคนนี่แหละตาย เพราะปกป้องครอบครัวของเขา เพราะงั้นการเป็นบอดี้การ์ดของเขา แม้ว่าจะได้ค่าตอบแทนค่อนข้างดี แต่ชีวิตของนายก็ต้องอยู่ในเส้นด้ายด้วย บอกฉันหน่อย หาเงินเหมือนกับดอกไม้อย่างนี้ (เบ่งบานแล้วตายไป) ใครจะโง่ไปทำงานอย่างนี้กัน? จะว่าไป นายจะไปที่นั่นทำอะไร? ไปเยี่ยมเหรอ?”“ฉันกำลังจะไปเป็นบอดี้การ์ดที่นั่น….”“……..”คนขับไม่ได้พยายามพูดอะไรอีกต่อไป เพลงบนวิทยุก็ดูเหมือนจะเล่นแต่เพลงดี ๆ แล้วเริ่มเล่นเพลงการฝังศพของเหล่าภูติ เหมือนกับพวกเขาอยากจะเห็นฉินเฉาตาย‘อันตราย? จะเกิดอันตรายอะไรขึ้น?’ ฉินเฉาพูดกับตัวเองที่เบาะหลัง ‘แต่ยิ่งอันตราย ฉัน ฉินเฉายิ่งอยากจะทำมัน ฉันต้องท้าทายตัวเองเพื่อให้ฉันมีพลังมากกว่านี้’แท็กซี่ค่อย ๆ ขับกินลมช้า ๆ แล้วหลังจากนั้นอีก 10 นาทีก็มาถึงคฤหาสน์ในตำนานของเหลียวตงไคฉินเฉาจ่ายค่ารถแล้ว