ตงชวนเป็นเมืองท่าสำคัญทางเหนือ หรือที่เรียกว่าเกาะไห่หนานเมืองที่ถูกล้อมรอบไปด้วยทะเล ราวกับเป็นอัญมณีในตอนเหนือ ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วประเทศเวลานี้ฉินเฉารู้ดีว่า เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเดินเล่น แต่เพื่อทำงานที่ยากลำบากให้ลุล่วง นั่นก็คือการปกป้องลูกสาวของเหลียวตงไคผู้แสนดื้อรั้นเอาแต่ใจ เหลียวชาชาซูเฟยบอกกับเขาว่าไม่ให้เอากระเป๋าไป เมื่อเขาไปถึงจะมีคนจัดการเรื่องพวกนี้ให้เองสิ่งที่แตกต่างคือ ตอนนี้เงินเดือนของเขาออกแล้ว ความรู้สึกที่มีเงินในกระเป๋านี่ช่างเป็นความรู้สึกที่แตกต่างจริง ๆ มันเหมือนกับโลกนี้เต็มไปด้วยสีสันฉะนั้นสถานีนี้ฉินเฉาจึงซื้อไอศกรีมราคา 1 หยวน มาแท่งหนึ่งแล้วกินมันขณะที่รอคนมารับเขาครึ่งชั่วโมงผ่านไปคนจากบ้านของเหลียวตงไคก็ยังไม่มา ซึ่งทำให้ฉินเฉารู้สึกแปลกใจ ‘ทำไมคนของประธานกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ต้าฟาถึงไม่ตรงเวลาอย่างนี้?’ เขาคิดด้วยเหตุนี้เขาเลยโทรไปหาซูเฟย“บอสซู ทำไมเหลียวตงไคไม่ส่งคนมารับผมล่ะ? ผมนั่งรอมานานแล้วนะ!”เวลานี้ฉินเฉาสวมโค้ตคลุมยาวสีดำที่ซูเฟยซื้อให้ เขานั่งรออยู่ที่ทางเข้าสถานีรถไฟ ซึ่งเป็นสถานที่ที่แออัด ที่ที่จะไม่มีใครเห็นเขาเป็นครั้งที่สอง“เป็นไปไม่ได้ เหลียวตงไคเป็นคนตรงต่อเวลามาก ๆ” จากน˺าเสียงของเธอ ซูเฟยก็รู้สึกแปลก ๆ “ตอนนี้พวกเขายังไม่ถึงสนามบินอีกเหรอ”“สนามบิน? บอสซู ผมอยู่สถานีรถไฟ!”“สถานีรถไฟ!? นายไปทำอะไรที่สถานีรถไฟ!? ไม่ใช่ว่าฉั
