ฉินเฉายังคงไม่ยอมแพ้แล้วถามขึ้นมาอีกครั้ง“ฮัวเหนียงไม่รู้ แต่อาจารย์ฮัวเหนียงรู้”“โอ้?” ตาฉินเฉาเบิกกว้าง “ช่วยไปถามเขาได้มั้ย?”“เกรงว่าจะไม่ได้…” วิธีการพูดของเธอครั้งนี้ แทบจะทำให้ฉินเฉากดความโกรธไว้ไม่อยู่ “นายน้อยไม่ใช่ผู้ฝึกตนอสูร ต่อให้เป็นแค่คาถาบางทีอาจารย์ก็คงไม่ต้องการสอนคุณ”“มันไม่มีทางจริง ๆ เหรอ?” ฉินเฉาพึมพำ“มีอยู่ทางหนึ่ง!” ไป๋เจี่ยวเจียวยิ้ม แล้วพูด “ตัดไข่ของนายทิ้งไปแล้วเป็นขันทีซะ!”
