ยู่ข้าง ๆ ซู่เฟิงเค้กยังอยู่บนจานในมือของฉินเฉา “ผู้อำนวยการซู เค้กนี่อร่อยมากเลยทำไมคุณไม่ลองทานหน่อยล่ะ?”‘ฉันต้องอ้วนแน่ ๆ ถ้ากินมัน!’ คำ ๆ นี้ติดอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ แต่เมื่อเห็นตาที่เป็นประกายของฉินเฉา เธอก็รีบกลืนมันกลับลงท้องไป“แน่นอน!” เธอไม่ลังเล แล้วหยิบเอาเค้กจากจานโดยตรง จากนั้นก็ค่อย ๆ ลิ้มรสของมันอย่างช้า ๆสายตาของผู้คนที่มองมาที่ชายคนนี้ต่างออกไป บ้างกลัว รัก แล้วอิจฉาหลงเหยาเริ่นกำหมัดแน่น เขาไม่คิดว่าแผนที่จะทำให้ชายคนนี้ขายหน้าจะย้อนกลับ แล้วทำให้เขาได้แสดงความสามารถออกมาแทนเขามองไปที่ฉินเฉา ผู้ที่กำลังดึงเอาทิชชูออกมา แล้วจากนั้นก็เช็ดครีมที่มุมปากของซูเฟยอย่างอ่อนโยน ด้วยเพลิงริษยา เขาคิดว่า‘ไม่ต้องห่วง ไม่นาน ฉันจะจัดการแก แล้วทำให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของฉัน หลงเหยาเริ่น!’
