ืองตงชวน” เหลียวตงไคพูดอย่างภูมิใจ ชื่อของ กลุ่มพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ต้าฟาไม่ใช่แค่เป็นที่รู้จักในเมืองตงชวนทางตอนใต้เท่านั้น แต่ดังสะท้านไปทั่วกลุ่มอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์ทั่วทั้งภูมิภาคทางเหนือของประเทศ“แล้วนายล่ะ?”เหลียวตงไคพูด ถามอย่างเย็นชาไปที่ชายผู้ที่กล้ามายุ่งกับลูกสาวของเขา“ผู้อำนวยการเหลียว เขาคือบอดี้การ์ดชั้นยอดที่ฉันเพิ่งแนะนำคุณไป” ในตอนนี้เอง ซูเฟยก็กระแอมออกมา ดันแว่นของเธอ แล้วพูดกับเหลียวตงไค“เขาชื่อฉินเฉา”“หะ!” ฉินเฉาแล้วเหลียวชาชาตะโกนออกมาเสียงดังพร้อมกัน“งั้น เขาก็คือบอดี้การ์ดที่คุณแนะนำมาอย่างงั้นเหรอ?” เหลียวตงไคยกคิ้ว พิจารณาฉินเฉาอย่างระมัดระวังตั้งแต่หัวจรดเท้า “ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเขามีความสามารถพอจะปกป้องลูกสาวฉันได้มั้ย”“เขาคือบอดี้การ์ดของหนู?”“ผมเป็นบอดี้การ์ดของเธอ?” ทั้งสองคนพูดเป็นเสียงเดียวกันเหลียวชาชานิ่วหน้ามาที่ฉินเฉา“หนูไม่ต้องการเขา! ถ้าพ่อให้เขามาเป็นบอดี้การ์ดของหนู หนูต้องตายแน่ ๆ!” เหลียวชาชาพูดด้วยความโมโห“ผู้อำนวยการซู คุณให้ผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณหนูน้อยคนนี้เหรอคุณไม่อยากให้ผมชีวิตสั้นใช่มั้ย?” รอยยิ้มของฉินเฉาผิดปกติ แล้วส่ายหัวของเขา เขาไม่มีความสนใจจะกินพิซซ่าต่ออีกแล้ว“ผู้อำนวยการเหลียว ถ้าไม่ใช่เพราะที่ดินแปลงนั้นนะ พูดจริง ๆฉันไม่ต้องการแยกกับฉินเฉา แล้วยกเขาให้คุณหรอกนะ” ซูเฟยไม่ใส่ใจฉินเฉา แล้วพูดกับเหลียวตงไค“โอ้? ฟ
